# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068515:0002
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068515:0002?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 7
# Folio 1v, page id 00068515:0002
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068515&page=2
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068515/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
# Lines: 59 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

a
Non apparet consequentia.
Si quod punctum utrinque non haberet
puncta proxima, circulus hiaret
contra hypothesin
sibi proximae erunt duae terminationes
Ita sine, si lineola  intellige
retur recta; sed si sit urcus circuli
ut CD, no maiet totum manet
HE5. IS
Unum seu substantia est ens
in motu, seu motum.
Estque univeriale seu Deus,
et particulare seu creatura
Objectio
Hoc pacto res clara et salva est.
Sed sic religio inde nil lucri trahit
manetque impossibile infelici inde
suppeditari solatia
Quia inde non potest demonstrari
Dei justitia vel sapientia vel
animae immortalitas
Si autem Magia Mantica
admittitur, aliquid inde sapientiae
et praescientiae sequitur
circulus
Hanc Thesin itidem non facio
meam. Monas seu substantia
est ens agens, nec necesse est
ut moveatur. Deus certe non
movetur, etsi agat
In his mecon nini vio connexio
suftitit neque est necesse ut
punctum habeat puncta proxima
ctum proximum ab una parte,
lineam ab alia. Quod sic ostendo:
Si dicatur proximum illud lineola,
erit lis de voce, circulusque non circulus
sed polygonum
in duas partes AC et BC, tunc in C
una ipsuis AC, altera ipsius BC, et
haec ad si a sinistris habebit proxi
mam sibi illam, a dexiris vero suum
proprium arcum bC quem termitur,
vel ejus partem cD aliquam CD,
quod sufficit ad hiatum vitandum.
utrinque, sufficit ut habeat pan-
Arcus circularis AB, secetur in C
nis
si ex hac thesi demonstrari
1
non
non posset, hoc nihil impediret
ex alia posse demonstrari
Etsi Magia mantica seu
divinatoria admittatur, non
tamen video quomodo inde
collinatur opponatur motui
seu thesi psenti prsenti