# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068515:0005
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068515:0005?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 7
# Folio 3r, page id 00068515:0005
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068515&page=5
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068515/jpgs/default/00000005.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 80 lines, status machine
# Lines: 80 recognised, mean confidence 0.88
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Thes. Extensio (. quanta continum o Et partes
Hanc Thesin non facio meam
HCC nego, datur 3tium L
Obi. Qvantu e bminium e minimis conflatut illca minima
H0o negoz
a. e pari cotimui (iv dicat pars siv trng, siv. proic continui sa
men aliud exit. LPunctum non est pars, imo nec est aliquid continui sed tantum negatio ulterio
pe, pars. C;  vox partis tanctu displicet ris progressus
Imo dere, pars et totum habent naturam communem. pupctum soliturium a corpore sepaxari nequis 
Cqvantum minimum in continuo nullum est 7
Si minium noreset Cullu quatu e alteritumc maginm
fortio eet ante electa, coter ausque parlibus. (Non apparet consequentia
Si o datu mininur eo quod in infin. sit divisib. 0 dabit
ga in infin. e augibile. (Hoc est verum, non daturlinea maxima
es.
Nullum punctum alteni
ed tuntum quavis datur major 7
seu punctum
Haec thesis moderatione indiget: um circulus cireutum tangit, potest dici negationem progressusunius circuli
troximum esse negatione
e permu
progressus alterius jureni.
circulus supfon. intege
d 4o riat. Liquad grmata
utrinque o hret puncta qxa circulqus hiaret
Nulla apparet consequentia, surficit itatun se enttasialicubi secetur
puncta muncto eritx. Ei dicat
a
hypothG
1
arcus AB Iduas partes AC et BC
nempenem nesationem progressus ipstus AC, et negationem pragressus seu terminationem ixsius RC. Sed
neola, exit lic
ocum llud li-
habeat terminationem ipsius AC, tamen, adextro non punctum sibi proximum habere potest sed
hes. Ulnu s. bstaa e enc in mota, (. motu.
LHanc thesin ibidem non facio meam. Monas seu substantia est Ens agens)
equnv. sDequs, et partic. S.crcatura.
Obi. Hoc parto res dara et salva
uit lucri trahit, manetque impossibile, infelici inde
solaa, ga
Haec ex tali Mesi fateor demonstrani non debere, sed ex alialonus
indo et ducostrari Dei connexionis
in his nihil video
justia l. Capiea l’acce imortalitas. di a magca
Nac sano sensu
matica admillit
e
thac Bides
seu tet minatio
erit lis ala vore et estit. alia. Interi minimu manet quantur
e
sugpcditare
tsini
Omitli potest
aliua mi sapicae et plciea
a
 mpli status poliioset ce alius
et qde tolier quolieu o implicasset gdlict
Obi. Exestea mudi d ante conceptus nostrae. Ex. hi ex illa 
illa ex his, sique pses status poticisset ec alius procul dubia
potest concipe in
C simul esse duo
haec etsi a sinistr
proximam sibi
arcum ipsume
vel ejus partem
aliquam CD. qua
sufficit ad hiatum
vieandum
tinnc thesin mallem sic
eferre: qual nt series
rerum finge possunt non
implicanres contradictionem
ibiles sunt.
(sed horum possibilitas
si
prior illa hature
ratione cum
patia illius vel adigo