# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068515:0009 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068515:0009?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 7 # Folio 5r, page id 00068515:0009 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068515&page=9 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068515/jpgs/default/00000009.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 108 lines, status machine # Lines: 108 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Ad thes. L erib L. 5. o hac insastamen alia, ab hac omulta alia, gatsedih. Si sic: Puncta + st partes continui, tunc ponatur sic. B. Sed illud continum deminimis conslatu, Es. d datu 3tin. P. probandum ex minimis conflatum esse J. Parte i adeo ungeo; d. In, ce alius d contimu. It F aliquid contiml privativum concedo, positivum nego S. Si punctum e lui negao ulterioris pyressu, linea et supsic. eta S. Quod de puncto riserui, idem de linea et superficie concen erut tui negaies uller ygres. sup ficiei et cpris: an hoc inscriptu queditu? imo triagulum eet negao iolter. pgr. edcationis lateru ad cirenlu. i Ende ubique rao. Cdolu ysta fortase semplare cu partib. 3t eande naum Gdasim, im dubium non est plicia pars medicacta tota alia ab extonsis l. partihus huct C. Necesse est famen ut aliquid i positivum sit naam; segmentu circuli, l. fgrae inscriptae sa partes cj a u ejusd cu circulo nux. Si punctu existere solit. dpt nec linca l supficies poterit, geipi ta pount aes. H. Hoc volo: Si puncta tam minima linea, o st ejus parte l. elic untl ta, necsqualitates, uc linea erit sine eleetis, et prior y. pnclis, ga pacta linearum ce electa negat, et alia noiari lesu, ceu nequent; es selcetatum eetante electaet sine eis: Ga eteso miabut adsignari eleeta vel partes, nec pudis comodi ores pount, ideo extensu vg. linea constabit e punctis ie habbit partec s. eleeta s. prpia sint ut noient ela re haec con sequea ferit thesin. d. Dino datu linca maxa, o solu in mete infinita fingete d. et in nua, q paul dub. infinita E, eaque gipiele adeo insinitier acta continet. Sed thes. ThancTaralipoea. Si punctu math. e divisib. Euclida ejus dffinco erit falsan a erit pucta, linea et supfic. d tn cpra lobque d puncto ppesioes erut d epre, uul multa het erodo xa. Ad thos. 1I. . Vox nullu e sigria cnipsal, e. modrae o admilhit: Ei admitterez, thesis haec foret: C. punctum alteri d E prus cu nemo neget, b disceptarem a venih. Si pucta in circalir se tagelibus sibi A pxa, qlin et in reclis se secalibus? Sic pucta in circulis et rectis a cent ejgd. nae ataque die puctorum dfinias cent dadae. B. Si punctu ab nua parte pt hrc pxum puctu, poterit et ab altena qa utrinque eade rao, nec tota lineola ab alt. parte dalo Elincole X erit sprodo pxa, d. tuis ejus trnus, ic punctum. Lineala apt replere hiatus in pucta, ja inr ejus limeclae eleeta iter, ileqque poent Ec hiatus. X X X X 2. Du dicut arey ocedat pûta qa areus e linca, cu dec a dat linea brevissa inrscos trmaspunta, ie cu tria pucta via recta dcurruh. Ad thes. 11I. a. Dem actione credo motu; si a dicendu e quod cgr sine siat actio; q nis sufficiete a li vililia oplicaoc affinnct hesae o d sediti. Ha et rma thesio in erat data cnbe pons conceditur aud dubie lineam esse terminationem superficiei, et hauc corporis posito terminationem esse negationem ulteriors progressus totiet partibus commune. FF circulus et figura ei inscripta, differunt tantum figuratione, sed intus simil Fateor etiam lineas et superficies solitarie subsistere, et a corporibus separari non posse si elementa sumantur pro minimis; linea erit sine elementis Concedo et laresse xcorpus superficiebus, lineis punctis essetrius X. Nturat ut natura inferita sit, sufficit data quavis linea vel alia magnitudine, dari majorem, nec necesse est ut, una sit maxima. Maximum aut infinitum non potet esse unum totum, sed est multitudo tantum uno nomine designata punctum non est divisibile hic a Moderatio consistit in negatione Cuniversa- litatis. Quomodo thesis restringi debeat explicui Concedo et in rectis, quod de arcubus circularibus dixi cum rectas exclusi, et arcus circuli admisi, hoc intellexi de ipsa circul circumferentia, cujus quaelibet pars est arcus circuli, nulla vero pars est recta jeqri faree holygonum. Erat responsiea X non est utrinque eadem ratio. Nam punt terminatio arcus BC a sinistro proximam habet aliam terminationem, nempe arcus AC,) a dextro aliam proximam habere nequit X X Duncto terminanti arcum BC, proxima est. ipsa lineola ut DC, vel alia, non lineolae hujus termi hus, eum ipsum punctum sit ipsissimus ille terminus e jam dixi lineturum elementa non da Ad V. Ifateor concedi puncta XX sed non element H omnis actio motui conjuncta, non omnis actio per motur AX Facile intelligitur ju Monadibus nullu esse motum cum nulla sit in illis extensio, omnis auter motus est in extense. Interim in nonadibus est actio per quam mutatur ouam statis anterutius sate vel restrictione