# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068515:0013
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068515:0013?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 7
# Folio 7r, page id 00068515:0013
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068515&page=13
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068515/jpgs/default/00000013.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 120 lines, status machine
# Lines: 120 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Sesis 3 d uno s. bstaa
in insi
Dre monadious anullus molus, ganula Ep. o erut divisibites, ga extensu et
in eis extesio.
divisibile, si a Symonuma sen recipcart
vet quertibilia: et du sdlitaria poit existeremo
nas oportet, alias o poel dici monas.
hu monadibus c actio, p qua multaz Sod gdui clare pruciah an actio illa
consistat in nisu, an (ix mea hypod) in
appetitu, l. vetande? S: hypot heseos vir-
ginitus semper velala incedit, nium agnos
cet aut celebrabit. Et mihi ut Audabatae abulladir
Exallioribus causis ga magia p. Hypodelicie tu, re incertis, demm
Ficis studiis tum effecta, evideter pa
tet et a posteriori. taceo altiores illas
caas magia meludi c opponi.
hic Deus aerit justus, qa plus, lisalte
tantunde dolorii qui voluptalis et cari-
tatis in creaturis e JI. sarte : singulee erga
evit grestus, ga mulli illa caritate paru
sentint. Displicet a. haeo dfin; quod sit
positiva, ponit n. amore et sapicam, justia
a. in se nihil e, hinc malim sic: e ocex
ly quo dsignat quenica cu lege (sive
nace siv hom.
Desce 4. Sn mundi status nearius.
Possibilitates metas. Urgo, S. Gralia et abstracta s ex individuis shaec
modos existedi, q odictime o im n. ex illis dduvere e Aristol ervor, e.
Rermacta est ceterna, et su
ear possibititatis
Cae aeterm coaelernte pristes
uaa et origine aeternis istarat.
eeae pprictatibus natura
metacosa post epsam, e. primor, (umidi et
nualiu) rao et origo e prima sciea (g sa)
peleda, e. possibiliti metam. frustra hicosidu abstracta radicata sunt in substantis
Proto peosos E, qamudus putch ex et ir idas
creatus, cu tn cu idels istis sit coceternus,
haeque ex illo, o ille ex his dpedeat: Pulta
qde epsa pornit ravibus meta  explicari, q
a poterat e psa, d cun e, qu sistiones d
spcalibus; d toto a. ejqu e sopriclatib. et prpus
sola epsa ravem reddet, qa tota naa nihil
e prius, nec ideu, nec Deusqe iesmudus.
Istio E d rebus unixsi simul sumtis, iemude
Bic oimo cu suis prosibilitatib est cetermus;
Et iae illae possibilitates orint esncitate fuejus Haec vera gorent vocem Mundi ita acci
absoluta, mudo intrinseca, e mundus possibilitatibus
porietates cu eeis, accidea s. modi
cu estatiis oc pacto st simul, ga hae
essentiae ideo priores proprietatibus illos et illas o pduxerut, d. sustinuernt, illae
quia continent harum rationem
ele caterma
et illa st aliud d his ipsa fharu aliquu.
pludus tamen naa prioe, ga possibi
Satetillae Malstratioae meti d mundo
exvi status imenus.
coelo, imo etiam monas et punctum sua seutu
Justra E caritas sapietis.
Monades plane non sunt divisibiles
interim poned rectit solitaria
interim monades non existunt solitari
sunt Monades non Monachae
Non video quid volatum putetur.
Sicubi de a dubitatur, interrogar
potest, nec deerit respensio accomovat
caeferum in Monadibus nisus et appe-
titus est idem
qu plures smpidi, pacp es tfre
Hmidi, viles et miseri qm sa-
gaces divites, pulchrae fortes
honorat et felices; plures sor
ex otiti,  Lordenci
cur Hypotheticis.
puto multo plus esse in universo perfe-
ctionis, quam mali; imo mala ipsa
esse vias ad majores perfectiones
Qud Legi naturae convenit, etiam ad
meam justitiae definitionem quadrat
Possibilitas oceptium nostri suginio
Fateor abstracta
Fateor abst racta, generalia at possibilita
tesoriri ex completo singulari et actuali
Et tamen verum manet, individualia actu
alia et completa nempe physica seu passe
bilia, derivanta esse exlegibus possibili–
tatum generalibus abstractis sive meta
physico- mathematicis, seu a veritatibus
aternis vel ideis. Nempe quia haec
singulari Actuali primaria, nempe deo
ex quo caetera profluunt secundum
illas idearum Leges
Deus et mundus differunt toto coele
Deus est Monas seu indivisibile quiddam
nec tantum actualia exipso, sed et possibi
litates promanant. Mundus vero est
aggregatum plurium substantiarum
tet nen nisi unam ex to
rerum serlem exhibet. pos
semper voco, quibus nihil inest repagnans
series haec actualium passibilium
seu Mundus emanat ex deo, non necessa
po alioqui aliae series non
biles, sed tamen certa et determinata
ratione, majoris silicet boni. Puto
enim quad Deus facit, id eorum quae
fieri possunt optimum esse quanto
autem quisque minus contentus est
ejus gubernatione eo minus est felique
piendo, ut etiam comprehenda
sed haec locutia commova
nomine intelligi solet aggregatum rerum
ibue obnoxiarur
Mutabilium seu imperfection
ideae vel possibilitates in Deo existentes
sunt pri natura priores mundo
artificis priar est opere itaque possibilitates
non sunt menta abstractae a mo
constitute, sed patius ex mente pro
rumpentes in mundum constituendum