# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068515:0016
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068515:0016?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 7
# Folio 8v, page id 00068515:0016
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068515&page=16
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068515/jpgs/default/00000016.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 79 lines, status machine
# Lines: 79 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Quin oia sintunu frusa, cips. Hnc e. redit costio, ad sit cohaesio, an
Particulaque motus faciunt.
osistati in parallelismo l. conspiraive motus an
in continuitate, et an separao in motus dixsi.
tate an imrjecto urstitioi mihi ve posterius
ita ta, ut nenter neutra quincere poit
o sti d an ob nisus pressioniore di-
xsitate an ob inrjecta spaola?
Etsi nulla essent interstitia tamen
Explicari potust quomodo motus efficiat
adhasionem, non vero quomodo eam
sarat tsias itiustitio
duo corpora non esse unum frustum
motus etscero potest, ut patet se unum
uti olla sqria sragedunt spraerus
orbis concentricus intra alium volvatur
Nescio quod hic per Lincolam intelligatur.
Piscae in aqua o stunum frustum
in natura omnis linea est lineola respectu
multo majors, et omnis Lineola est linea
respectu multo minorit
Miror etiam Lineolam et monadem
hic conjungi. Haec satis ostendunt
alterum ab altero non intelliq:
Monas et Lineola mihi differunt sto
coelo, imo etiam monas et punctum sua seutu
Monas est substantia aton pra
dita atque adeo actione praedita est,
et omnes pon praeter primariam
etiam passione. puncta vero et hinea
sunt res modales, ut locus, tem pus
motus. sunt scilicet timites sin ngu
tiones continuatae extensionis id est
ordinis coexistendi
imo nullum est corpus tam parvum in
quo non sint partes actu a se invicem
divisae, seu diversis motibus praeditae
De inconsibilibus nobis hic non est
sermo. insensibilia utique augant quan
titatem, usq adeo ut repetita etiam
faciant sensibile
minimum indivisibile olitarie existens
sgonades non sunt Elementa continui
sed sentes imnis in eo potentiae perfe-
itionisque, ut ipsarum M
Monadum aimitatarum fons est Mona
summe perfecta, quam suo quaeq modo
exprinuine
Hypomne dpmela et monat.
Si oes difficultates infinita pri divisione postulates scire l’ audire medi
tarer dshypodesi apta ad tolleda invisa mihidivisio sin finitate; qa v. nec 
audivi puto 2. his notio aliud medelae dari difsicultatibus istis:
paevatitas
(T. Tuncta infinitis modis, nullo a modo infinile e divisibile. hifi
nitis modis divisibile, e mnulliplex om nroru sprimeru s. divisibile f. 1. 2. 3,5, 711.
13. 17. eto. ut ta oi modo divisio tande cesset, nec infinite costinuari port. Hinc
2. Nihil e infinite parvu d. malterminate in sesibilis pportiones limite
qualitar manerceademm
musga oposito.) Va dusde
alia cinsensililiter
ta addita licet insinite parva qua
priori qualitati
titate, et aequalis adhuc fuatitati ante additione; certe alligit minimu alique incontinue non datur elomentum sec
indivisibile, solitarieque existes; secus ne qualitas ista aduila,  ferisset in
Si m addita fiis set toneola Halterius oivisibilia
finite d. Salis sesibiliter parva. Sumague oino aucta, o prioni quatitati lis
cc nise si
e puctum indivisib., o lineala: nam
trut difficultates contra compositionem continui ex punctis, exponere
longum feret, cum satis ab aliis sint propositae.
Hoc locae suffocerit considerare, uti nullum concipi potest concipi ele
mentum Unitabis Arithmeticae, seu nulla minima fractio, ita nec concipi
posse Elimentum continui. Omni enim possibili dibisioni vol Rectae datae
Llivisio in infintum cur invisa. imo potius quantum
admitur subdivisioni corporum tantum adimitur varietati
respondet aliqua divisio unitatis Arithmeticae.
rerum perfectionque universi
Gabriet congner
Cart