# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068515:0024 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068515:0024?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 7 # Folio 12v, page id 00068515:0024 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068515&page=24 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068515/jpgs/default/00000024.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 89 lines, status machine # Lines: 89 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. infiniti sculii eet puntu. Sigue roliquia spaum potuisset ce varum, unde hoc pisu opplevis set hac spaliolii, et qde ta arcte, sine ullo vacno? Vel infinitus e B mudus, nullus eet. Nec eet aeternus si o infinitus, na infinitum tepore e inifinitu etm loco, l. si o loco, nec t pre. Certe si alterutim abo, malo hac desin etigeae. nuidus e infinitus magnit. et parvitate ieda tur nec maximu hec minimu, seu e in infin extess, et in infin divisibilis (quad poste rius tu hactenus impugnavi) qua illa: finitus E ut magnitu sic mace divisibilitate, s.n maxum ncminimm daz: sic n. obtenta de pucti finita sin divisibilitate amitteret innfini- tas caeli s unipsi, quod pejus vilr. 28. poem reponetestm Ga iteri omiosa rao, reporiere da. Scd Gro, Iu qa mea nuidi o coheret, ob ligditate? planque tunc ulla pecplibilis linca dareh atomo logior, atomu aequas. At v. negat vacuu mesesu, Es. ob contignitate linece daque tog quo Nihil in hac ratiocinatione utque mudus extesus, re infinitae. halte ma connexionis reperio. joree lineas creatura miclla faciet, qui naa, Ep. naales At maxae, Ep. daque maxum, g’eratique primo aestio 29 Punctu Etale quale ipus madi, hoc o de ene reale, gevetrice tu fit biu posit, 30. Nemo migne purctum dipit inmifinira Cartesiani t noie rincolae oino diccul. divisibile. 4 n. post infinitas lincolae divisionet ea in innfin dicit divisibile is lineola nocat puctu illigit intelligit. Des. 2 31 Explanao obscurior desi, q erat: nulu pomt sibi punctu alten d pxum: lustas sndabalae tu ond mescius an odicas hoc adda: tangat se puda ba. dueat cd. p puncta contactus: erut pricta ba rave arcun sibi pra in dincatu o erut; e sibi st pra, et. sp codictione. Rao cur punctia sit tui truao S. septra hat lineola manifesta e e mea dofin, quod pun ctu linea supt sint tui tonnoce 3 32 Hoc E muda hypodesis, ide pide, rc Von o vao. 33 hirim dlecta domitteda, a qbus sex on diendu: oia sipliciter, ut In sufficint, purta Gnotio sufsicit ad via explicada: entiao etuc st fipliciora lineolis et epre, pucla e erit st Kaca pter usu. vitadae absurdit: in prpio eleeta, indlivisib. adsucdla. tirim si he raver potissum via siplicisse: ydices huic dbt mocs. mitio cent latae o tat ere potarte sep, a- ligd adthuc ignoti latere, l.idam desin a ligt atint à gua ferre c8 ai inea aaqu nujor 2G. eleetao, si puncta ce positi tuc sequereu. hinc punctu etm valebit positivsu. 30. Ex in divisibilit purcti pervativr o sa mundus non est clfinfi- nitus magnitudine aut parvitate, sed a mando quavis re datur major et mina Nulla est puncti finita divisicilitas Ejga codinui plure ed prae. in quibustam non un omnibus punctum rmnus, corpus Mathem. non est terminus Cartessiani non loquuntur de lineolis magis quam alii. Nec punctam et lineola est idem in iis quae elementis sunt Mraditas perinde est ac si quis villel in numeris quaerere minimas fractio nes