# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068516:0002 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068516:0002?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 8 # Folio 1v, page id 00068516:0002 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068516&page=2 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068516/jpgs/default/00000002.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 166 lines, status machine # Lines: 166 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Papienlissimi quidem potestate futurum sit, ex dato quadrato ejus modi invenire ejus causam, quoniam problema non est detera determinatum. Sequi videtur ergo effectus non involvere suam cautam. Quare si utiunde nobis certum sit effectum involvere sumt causam necesse est in productis quadratis caus modum prodoctionis semper discerni posse. Adeoque impossibile esse ut duo quadrata ejusmodi sint perfecte similia, quia ex rateria constabunt, ia autem mentem habebit, et mens retinebit effectum status prioris HEt vero nisi faecamum imporsibre esse ut duo sint perfecte similia, sequetur, principium individuationis, esse extram rem in ejus causa. et effectum non involvere causam seundum suam rationem specificam, sed secunam rationem individualem. Adeoque un ob alio non differree fatntin se sui fitemur Quas res differentes, etiam in aliquo differre in se; sequitur materiae milibet adesse aliquid quod priorum effectum rtineat nempe mente Et hinc vere etiam probatur, effectum involvee causam. verum enim de eo, eum productum a tali causa. Ergo adhuc improsentiarum, empu in eo est qualitas, quae id ferat, quae etsi relatiun, habet tamen aliquid a parke rei. Patet ex quantulis, quarta sequantur omnis motus semper quandam contineat directionem (cilorum susito omnem motum esse rectilineum, mnpopibili est Mundum esse plonum, ita ut vacum sit tantum interspersum, sed necesse est esse magnasquasium insulus aut saltem interruptiones. Certum est enim lincum quandam interminatum pers vestigia moveri non posse(. Sed hoc etiam supponit corpus certum occupare locum. ) ideoque colenum, sine interraptionibus sive insulis, seu valuum in terspersum postulat motum in se rediuntem. Nos veri posuimus eum semper esse directum. Quoniam vero ista supponunt, certum corporis esse loum, ut bim habe nostra de vacuo demonstratio. Ideo Id superest examinandum. Experientia docom corpus a corpore pelliq idstm in locum tendente, alterum exceder indocur aliter explivari posse, quam quod ea imexplicabilia incompatibilia. Nec incompatibilitas fert plus et minus. Se toc exartius et subtit Hoc aut acutiemo quasi essent res homous eneae. Quod indicio est mogniandinem materiam ipsam ed resolui in aliquid, in quod et motus resolvatrus, scilicet intellectionem quandam generalem, nam cum duo corpora collidantur, patet non singulorum rentes efficere, ut sequatur lex compensationis se Sed genera Nam, utrique imd omnibus aeque assistentem: Caeterum ob id non est necesse sandem semper motus quantitatem servori in mundo, quon s unum corpus ab alio feratur, in certam plagum, sua sponte autem in contrariam, utique aequaliter, utique quiescet, id est non exibit loco. Unde de celeritata respertuim, vi, sive actione, sive motu respectivo, quo scilicet corpus ad altud resertur, cet in aliud agit, enuntianda quantitatis motus consermta. Unum ad hac examinandum ruptus poneretur quietulis (quod aliinde constat esse inggitum) temon so in reliquimus certe motum rectitinenn eumque continuum. Nam si r portiones aliquae erunt coortinuae, aut sequeretur corpus a loco in locum tnsferi, ita, ut non eat per intermedia quod absurdum esse pono, et alius ostendi debet. Quanquum id videatur satis difficite. Sed tatis positio induceret nobis aliud semper corpus recreatum, nunc hic nunc illic. Sed hoc nunc reticto videnmus quid sequatur. Corpusam oveatur recta AB, corpus C recta CD, quae rectae non sunt purallelae, patet quovis moment mutari distantiam, adeoque infinitae numero mutationes fient imo tot quol sunt possibiles, seu quod puncta recta adeo recta in oania puncta dividetur, quod est impossibile. Et caetera omnia svement absurda. Quid ergo E concludae cogur Motum non est esse continuum sed fieri per saltus, seu corpus aliquandia durans in Hro loco, immediate post fore in alio lieet dissito, idemateriam hic extintam alibi reprobnci Mens nero salvae semuer manet, quae ipsi assistit. Et idem ex alii conflrmuri potist, quod scilicet posito Mota continuo, demonstrari potest euo non cessatarum u ut condusit Hobbes. Sed hoc ferri posset, nisi hinc sequeretur, nec certus ejus species se modos cessaturos, quod contra est. Aimo absoluti loquendo probari poterit, fieri posse, ut corpus quiescat. Si aequali celeritate huc illuc feratur. cum tamen demonstrari pussit, quod mevetur motunc iri adeoque nullum cine si jerret lineo sint infinite parvae, lineae tamen, manebit difficultas, eodem enim modo ab lli pes everte illis resembo n est angulus quantitas pt puncti, f. posuimus enim punctum cujus parsauta est, extremum scilicet, aliud enim massignabile, ulli esse, jam ostendimus. Erit ergo anguliquantitas, nihil aliud quam quantitas sinus proportionalis, quae utcunque produas eadem nitii ita ut ipse angulus videatur esse Ens fictitium. Si pro aliqua re in ipso puncto existerte sumatur. Sulicet si ponamus, e Angulus est in puncto, seu lin linea quavis assiguabili resecta subsistit. Datur quantitas anguli. Idem est angulus lateribus productis. His positis erit argulus, id quod est in lineis qualibet intersecta minoribus, seu spatium comprehensum duabus lineit concurre tibus, qualibet apsignabili minoribus. At tale Ens fictitium est, quoniam lineae ejusmodi ficritiae. Etsi Entia sint isto sint fictiliam Geometria tamen reales ex tribet peritates, quae aliter et sive ipsi, ea enumtiari possun, sed Entia illa enuntiationum compludia, vel ideo admodum utilia, quia fitilia praeclara sum imaginario nobis Entia ejusmodi apparere facit HcL intelligi potest, quantorere nos pallant qui ideam sibi esse ajun circuli De distincte apparent, unde nobis suspicio oritur postea Entis nulla latera habentis id est polyhona quorum latera Quid vero an non imago illa saltem nulla exprimit polycona; Ergo imago illa menti perfectum exprimit circulum. Est hic quaedam difficultaes nura et subtlus subtilis Etsi inim falsa sit imago in se tamen Ens est verum; adeoque sequitur in mente esse circulum perfectum vel potius esse imaginem realem. Erunt ergo in mente ot caetera omnia: et in ea omnia jam fient, fieri quae posse negabam, sed dicendum est in mende esse i copitationem uniformitatis, nullam autem circuli, perfecti imaginem, sed a nobis applicari uniforitat postea ad hanc imagine id oblivionem d Hd nos sensisse in aequalitates, obliviscimur; conscii aliquando fuimus nos sensisse um crtt Enlimus, vel polygogum, nunquam nos in eo sentire uniformitatem fuduus hoc enim nec esse sed sallem non sent difformitatemo seu veminisse voc nihil in eo difforime sensisse; quoniam in aequalitas non statim percelle bac oculo Et ob hanc memoriam ipsi jam uniformitatis nomen tribuimus Examinandum adhi restat nonnihil de Lineis interminatis primum in linea interminata necesse est esse punctum H medium Cum enim tolum p potent ejus dimi videndum, an non multorum per exigna, teroporis interm al Ner sint in eo puutum alicubi, id erit linea onscii simus quarum non memininus seu de quibis non possum loqui, scrivere, quae non possumus Taracteribus exprimen, o eorum exignitatem, cum parvam habeant ad talia rela nem. Non ideo tamen, minue sentiuntur, a nobis consciis. S eorum, quaemadmodum eorum quae somniamus, obliviscim Aiete ad eram, CBrer, minor eric tripla, si si aequalm po jam sunt aut aequales aut inaequales linsae Crer et Cren. si aequales punctum C. erit medium. si in aequales, alterutra earum erit majur Equidem posse viderr statim assumere, ita licere linea ierc Lerc. interminatam utrinque Jocare, ut partes duae sunt aequale, in B. scilicet, et tunc B erat medium, sed videndum anhioc amplius probari possit. sit ergo major Cerc. minor ien: ajo primum non posse esse unam alter plo triplam. Quoniam in tres interminatas ab uno latere, non resolvi potest interminata utrinque sed in duas tantum eademque ratione ostendi potes ec rationem posse exprimi fractione numeris finitis assignabili media, inter 2. et 3 eam ob rationem causam. itaque fraction illae numerus, erit infinite parva a quantitate excedet 2. seu linea interminat una alter crete c2en. alteram CA ierc. finita excedet quantitate, qualis e. 9. CB. ipsa ergo assignata et definita, erit B punctum medium. Hinc jam lineae ED per C transemiles, non erum eodem modo er B punctum esse, medium ipsius FG inberminatae, et ipsius H interminatae erit ergo punctum B medium universi sequi difficulias videndum autem an non necesse si ducatur recta M. erc. interminata versus N; ejo 1. medio univers. se FoG erit. Ponat aliarumque omnium inde ductarum inveniri ejus muodi medium posse equalis Sed hinc videtu ipsi Bicx, cum sit paralleta, certum est enim ullam infinitam sibi paralletam ferri posse angulo ad seipsam recto seu in recta BF videndum ja in an sit aequalis an duaequalios, major an minor. arre esse eqb uns uco a eu experientia confiru BH aequalis seu si aliquod medium universi in MN. non continuo motu, id enim impossibile est sed per saltus, si scilicet trans creetur Est sit sinea on finitu infiniti svel utrimque, vel ut lubet, ab una parte quae actu resoluta ponatur in suas partes; AB, _ oisi aspendicu an daa nnem unpes panbunun viru oo vemhro rmu hesoim incur V. no. 30 AB. BC. unum exx B AB in alterum ex BC in BY. lertrum ex CD in YAequartum ex DE in d(E) quot e tentitus in singulis sit possibile, onu singulae trans latee, intelligamus dici potent totam lineam paralletu ibi et perpendiculariter promolam. Nec hic absurdum. Jam ponatur oblique AB, BC. CD. DE e perimentis contransterri in a bub ab. bc. cd. de ert nonne dici poterit eodem modo totam lineam ad huc promotam quitur magis progeram tolum lineam in plagam DE i per sua verigra eante ut eu seriper occupare jocur; in cer de ump ut alimnde videtu indicari pposse dicendum erit BH aequari MN. Hinc jam patet quomodo moveri possit linea in finita 31 enim mocus nihil aliud, quam transcreatio transgreatio, sed una restat magna difficultas au. b.. . d. C et serobin n ibdem, vel non posse si AB moveatur in nam et motus ejusmodi obliquus compositus ex perpendocularioet duo la BC. ex BC in CD. quod fierintique iuposibile est, posito corpus minus ocupare loci mola hic peretratio, se moveri oblique su er enim ani ex cedit altero succedente e in po Hinc sequitur, vel lineam inter pellaci unum totum. sed illa sio n c ay interruptib u prope