# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0007 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0007?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9 # Folio 4r, page id 00068517:0007 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068517&page=7 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068517/jpgs/default/00000007.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine # Lines: 53 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. esse operationis quasdam Animae quae non de pendeant a corpore tanquam instrumento. sed hoc admisso quomodo dici potest animam. nihit aliud esse ni quam corporis accidens. Dubitas deinde an non anima sit aliquid a spiritu driversum diversum cumia scriptura sacra distinguantur. Pta videtur autem Eo autem inclinat, ut statuat insinuare hunc sporitum esse subtile quoddam corpus, sua natura quidem dissipabile, sed quod a deo contineatur et conservetur usque ad diem judicii judicii sed haec fant f. Et hanc sententiam ait sibi optimam videri. Sed si veram philosophiam cognoviset im celligeret, facile judicastet nonami Animas quidem esse substantias incorprereas, semper tamen ali quo esse corpore aliquo organico per ipsas nam per ipsas naturae leges corpore aliquo organico praeditas esse debere, et mortem revera nihil aliud esse quam transforma tionis et concentrationis genis. Ad Cap. D. de Ueniversili et singulari (1) Autor negat rejicit distinctionem inter Universalia analoga, et fateor non magnum habere usum, et plerumque haud recte explicari. possent tamen sensum aliquem bonum accipere, ut analogum sit genus, cum ipsa ejus definitionia communis un una species ingreditur. itaea cum totum ab una specie pendet, velt veluti omnia Entia pendent a Deo, omnes quantitat discretae, seu Numeri velutu numeri ab bunitate. (2) Male rejicit eorum sententiam quibus abbedo animalitas est formo, se s abstractum, album vero et animal est coneretum. Hoc negare, est litem de nomine movere. ita enim voces a philosophis sumi solent.. Itaque inale negat ast (3) rejicit im pagnat assse cam singularem pluribus communem ethcontradi ctibnem involvere statuit. Et vero recte pus se se eo dem per omniasensiu statuerent contra Ieclogos entisitare est modo ra ensu st unum esse deum, et tres esse quorum polibet est Deus sersa statuerem et tamen Patiem esse deum, filium esse deum, esdent et spiritum sunctum esse deum; et patremus, filium et spiritum sanctum esse diversos. Nam alio sensu voxdei accipitur cum unum esse deum dicimus, quam cum tres esse dicimus, quorum quilibet est Deus concreta universali et abstracta singularia