# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0008
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0008?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9
# Folio 4v, page id 00068517:0008
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068517&page=8
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068517/jpgs/default/00000008.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
# Lines: 55 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

A1 Cap IV de Tempore et Loco
(1) Aeternitatem autor ait esse
Tempus. Hoc excnsari potest, si dicat
esse tempus infinitum. Interim aeternitatem
quando de Deo dicitur, plus aliquid dicitpotare,
nempe Existendi necessitatem. Ita deus
fluxu temporis non afficitur, ut creaturae.
qual existendi necessitate carent, et aliunde semper pendent,
(2) Autor impugnat peripateticos
qui statuunt Nunc praesens non esse partem
temporis. Sed illi recte,na ea modo
quo punctum non est pars linea
(3) Recte impugnat eos qui locum
definiunt superficiem ambientis, nam
loc locus est aequalis locato, sed superficies
non est aqualis corporis quod includit, sed solum ejus superficiei.
autor esse
alquo
accidens. Equidem esse in spatio est accde dato spatio est accidens
sed spatium ipsum esse Accidens cmmode
dici nequit spatium et tempus sunt quidem tempus et spatium sunt quidam
ordines rerum existentium universales.
secundum quos una res est alia prist vel
posterior; aut altera propior aet remotior
Non igitur sunt substantiae vel accidentia
sed Relationes qui sed ideae sed aliquid
tamen
ideale,  sed  in rerum veritate fundatum.
(5) impartat aliis ridiculam sententiam
quasi putent deum simul esse in omnibus
momentis, seu hoc momento esse in omnibus
momentis quo pacto omnia momenta
coexisterent hui momento. Revera deus quolibit temporis
cuilibet momento sexistit, sed ipse
a temporis momentis non dependet, cum ipsa
potius pendeant a DEO. Abseu praeterita aut fintura
deo nunc esse praesentia, sam sensu intelligendum
est, ne simul esse, ut praesentia non esse ut
futura dicantur. Sed perinde deo cognita sunt
ac si nunc existerent et de omnibus semel in
universum ab aeterno decrevit, tanquam nullis
temporum intervallis discernerentur
(5) Autor amplius eous audet Deum
circumscribere certo loco abusus scripturae locis,
quidicunt habitare lucem in accessam, esse in coelis
objicit ubi Deus est ibi esse veram felicitatem male.
opus est non solum  praesentia sed et sensu de ut divinarum perfectionum  eo
frnamur vult deum esse essentia esse in certi
loco, sed potentia coelum et terram replere
Tempus utrinque interminatum
omnimode
 seu durationem Infinitam
Hoc excusari potest, modo
observetur
sed si deus