# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0009
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0009?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9
# Folio 5r, page id 00068517:0009
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068517&page=9
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068517/jpgs/default/00000009.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
# Lines: 59 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

sed si deus certo loco astrictus est, quomodo
res nosse  res remotas noscere, aut in eas
agere potest? An per n legatos agete debet
an aliorum relationibus fidem habere debet,
ut magnus aliquis ut ut Rex sedens in suo thronor Et quid sibi vult illa virtus, qua
 objicit si Deus sit ubique omnia se u alia fore nullibi
nullibi quasi scilicet a Tuosi deus
sicte adsit rebus circumscriptive seu ita ut
alia excludat, vel ab aliis excludatur Deus
adest omnitus, quia quicquid in rebus perfectionis est
continue a deo emanat. Objicit etiam
aut essentiam divinam tot habere partes quot
loca aut totam esse in quolibet loco, quod
putat absurdam.  nimirum quia divinam
essentiam inser corporis per spatia diffusi
concipit. Cum sconsistat in suprema perfectione
a qua cuncta dependent. Objicit etiam
sic deum sit fore in locis obscoenis. Quasi
aliquid tam abscenum sit quin habeat
obfcena neele etiam in obscenis non sint
animalia artificii admirandi, quod nisi a deo
proficisci non potest. Obsioenitas  corporum on magis deum quinas quam solem.
(8) Negat etiam deum concurrere ad hominum
actiones  naturales, et civiles, bonas et malas
Et putat Deum concessisse homini hanc facultatem,
ut per se ipse facere possit, quae vires humanas non
excedunt. Sed non videtur satis considerasse
perpetuam dependentiam creaturae a Creatore
in existendo et in operando. Alioqui nunc deus
quae si abesset, posset creatura semel existens
Deo carere, quod cum suprema Dei perfectione pugnat
pugnat: nec ullum quomodo dEus concurrat
ad peciati materiale non ad formale privativum
explicuimus in Theodicaea; comparatione
fluminis navem onerariam deferentis, ubi
motus est a flumine, tarditas ab onere
Ad Cap V. de Unitate sive Finitate
et compositione
1) Hic negat autor deum esse infinitum.
Nam inquit ita non posset cognosci. sed hocargumentum
autor non adduxisset, si novisset Mathesin, in qua
dantur corpora figurae infinitae magnitud longitudinis, aut series infinitae
quaedam
quorum tamen magnitudo cognosci potest, praeterea potest
cognosci infinitum, etiam cuui comp etsi comprehendi
non possit. putat etiam, si deus esset infinitus, essentiam
ab aliis diversam non habiturum. quasiidem sit
iifinitur et onnia. Quodamndo tantu broses
drum velle esse
praesentem an
particulas, an
accidentia de se
emittit, et ad se
et retrahit, per
quae  cognoscit
et operatur, quae
quam inepta san
quam nihidisint
quivis videt