# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0011
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0011?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9
# Folio 6r, page id 00068517:0011
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068517&page=11
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068517/jpgs/default/00000011.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
# Lines: 52 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

disputat deinde autor malum esse Ens
quod namo negabit. sed malitia nora est
Ens, ut tenebrae, nempe privativum
C it que dis o de distinctione
inter male  materiale et formale supra
diximus.
Unitas
3) Antor rejicit secundarias Entis affectiones.
quas Metaphysici quidam afferunt. Numerum,
ordinem, perfectionem pulchritudinem,
quia non hasint omnibus Entibus. sed dici
potest aliquo modo inesse. Nam quod libet
Ens cum alio numerum facit, et ordinem
capit, et aliquam perfectionem et pulchritio
dinem habet
4) inter disjunctas Entis affectiones
quas quidam afferunt agit de Actu
et potentia negatu deum esse purum
actum. Ino vult in Deo esse potentiam passivam
nam deum posse mutare voluntatem; sed
 posse a nobis injuriisaffici. sed matatio
divinae voluntatis omni fundamento caret
vuis tantor  tribuitur nisi a Aco
jujuria. Nosrae Blasphemiae hominum non magis
Bas. An ergo
ecum laedunt, quam canis latrans terret lunam.
5
Antor disjunctas affectiones Entis, quas quidam afferunt
sophismate quodam impagnat. Negat omnehas esse  vel p vel abalio,
omens esse permanens  vel successivum qui Accidens
Nam inquit spiritus qua spiribus, nec est perma
per se nec ab alia, cum alii spiitus quidam spiritus sit
a se quidam ab alio. item accidens qua accidens
nec est permanens nec successivum cum quoddam accidens
sit permanens ut gravitas aliud successivum, ut motus.
Sed hoc inquam, sophisma est. Reduplicationem
addit de suo, neque ostendit eam requiri sufficit omnem
spiritum esse a se vel ab alio, etsi qua sporitus
spiritus qua spiritus nec a se sit, nec ab alio Tali
modo argumentandi n omnes tollentur affectiones
disjunctae. sed hoc foret de nomine movere litem
Caeterum agnosco Entis affectiones disjunctas
posse referri ad ejus partitiones, de quibus
nunc dicemus.
nmutationem voluntatis non
es
sigmimi imperfectionis, quando
fit ex gravibus causis, sed potius perfe
qionis. Verum qui voluntatem mutat
ab guanes causa errorem suum agnoscit
id quidem perfectionis est in errante,
sed quae imperfectionem praesupponit