# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0058
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0058?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9
# Folio 21v, page id 00068517:0058
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068517&page=58
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068517/jpgs/default/00000058.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 31 lines, status machine
# Lines: 31 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

intellige actum partem essentiae nobiliorem tantum) in se ut cassi-
tas, albedo, humanitas, animalilas  Concretum forma cum
subjecto, ut castum, album, homo, animal 8. Hactenus de essen
tia universali, et illius Synongmis; ad singularem ut aue-
damus tempus monet. Essentia singularis est quae multis
comunis non est, atque inde nec de multis diitur inde Ens
singulare finitur quod essentiam aliis non comunem, atque
ita de aliis non dici aptam habet. Unde qui essentiam sin
gularem pluribus comunem fingunt, turxissima se contra-
dictione involvunt. Estque haec essentia singularis, funda
mentum universalis illius de qua prius egimut. et haec nisi
esset neque illa daretur, diciturque alias, singularitas, indi-
viduatio item haeccitas, sive haccitas barbate. Et hujes sin-
x quo
cularitatis sive indiveduationis principium (del multis insti–
tuunt integras disputationes) est forma singularis inma-
teria singulari, taque tam in Deo et Angelis, quam in aliis
Porro singulari aequipollent, individuum incomunicabile
econcretum. Indivicluum dicitur, quia ejus essentia inte
plures aividua non est. Sic incomunicabile eandem ob au
sam vocatur, quod nimirum essentiam suam aliis cujus
cunque sint generis non communicet. ncomunicabilitas au
tem atque incomunicatio (liceat mihi ita nunc loqui) haec
essentia, nullo modo secum importat incomunicabilitu
tem et incomunicationem extra essentiolem, quae tot
modis dicitur, quot illius oppositum, nec dehac hic loqui-
mur. Concretum denique dicitur singulare, quod in illo
quasi concrescat, id est, concurrat, et fundetur, quicquie
universalis essentia. un se continet. Sum igitur omne
concretum sit singulare, rejicitur merito sententia illoru,
qui etiam