# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0059 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0059?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9 # Folio 22r, page id 00068517:0059 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068517&page=59 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068517/jpgs/default/00000059.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine # Lines: 32 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. qui etiam in universalibus concretum fingunt, quod triptox faciunt, concretum accidentale ut album etc: concretum de substantiale sed non nominativum, ut homo, animal dc. son- eretam substantiale denominativum ut animatum c: ut addit Armandus de Dello visu tractatu 2 cap. 279. (um haec talia omnia sint abstracta. De distinctione inter con- creta naturae dpersonae, in loco depersona Christi, Thedo gi qui contraversiam illam tractant viderint. Hos, quia fundamento falsonititur, et ipsam falsam judicamus. unicum hic, antequam ad alia progrediamur, notareo pera pretium arbitramur universale et singutare, licet tam n accdentibus ut linea, ethaeclinea, vintus et haes virtus bc. quam in substantiis dentur, tamen in his peculiaria sortiri nomina. Substantia enim singularis vocatur substantia prima, item suppositum, et hoc vel intellectu destituitur, ut haec arbor haec herba, hac mensa etc. vel intelligens est, et dicitur perrona, unde periona recte definitur, suppositum, sive substantia prima, intelligens. Ex quibus necessario sequitur, cum de substantus sermo est, essentiam seu naturam sin gularem intelligentem et personam, unum ideme esse et non nisi vocibus differre doisquis igitur vel personas C. plures in una essentia singular intelligente, vel na- turam singularem intelligentem ave s cxosa se liut, arlixcine rov er neobxc neriodicit. ed depersenae et suppositi natura alibi fuscus eginus, un de petet qui vel et squae ad hanc rem pertinent. Inquis. At tutemet ipse tamen in Dyade tua, illiusque hyperaixitte Plu- 22