# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0069
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0069?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9
# Folio 27r, page id 00068517:0069
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068517&page=69
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068517/jpgs/default/00000069.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
# Lines: 61 recognised, mean confidence 0.85
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

us
est
ad
nan
em F
ce
erar
con
ore
secu
am
171
em
potce
de
ea
et
si
debere, eum seus in caelo dicitur, nec rationes ullies sunt mo
menti. Nam si Deus est ubique, quomodo se magis patefecitin
c
coelis, quam alibi? Et quid opus nos a terrenis ad coelestua ab-
duci, si ubiq essentiae praesentem hactenus Deum? Ubicunque Deus
est ibi vera felicitas est, quid ergo opus ad caelum, missis terrenis
nos abduci, ut ibi veram felicitatem quaeramus. Si essentia sua
ubique praesens est Deus, etiam in terra imo in inferno (horresco
referent) vera felicitas dabitur, nam et inibi divina essentia
reperitur. Scriptura non solum Deum in caelithabitar
sed et nos in coelo fieturos dicit. Et certe non tropice, sed pro
prie sive vere nos aliquando in coelo beatam, cum apud de
semper erimus, victuri sumus vitam. Cur ergo non de Deo pro
one illud et vere diceretur. Sed scriptura sacra non solum
Deum in coelo esse testatur, sed et eundem essentia ubis non
esse, non obscute innuit cum Act. 17 X 24. in templis ma-
nu faclis non habitare Deus dicitur. Et ferem: 23 p. 23
ita loquens introducit Deus, Aumquid Deus de propinquoere
et non de longinquo Deus? qua verba non de potentia divi
na, ut quae ubique praesto est, sed de essentia Dei intelligen.
da sunt, et hunc sensum habent: Licet essentia mea sen
absum, et non prope, ut qui in coelishabitem, nihilominus
tamen coratque cogitationes populi mei video esse a me aversa
eperversa, utque illum ob peccata puniam neuliquam ut
Ad
essentia mea prope adim, opus habeo, cum procul existent
idem praestare queam. Acproinde nemo sibi persuadeat se
meum conspectum effugiturum, si quae deliquerit inultu
se laturum, ut ut enim essentia mea absim, potentia
tamen mea, ut qua caelos et terram impleo, ubique
sum
do
te
s
ra
n
s
es
e
uam
es
eio
ire