# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0076
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0076?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9
# Folio 30v, page id 00068517:0076
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068517&page=76
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068517/jpgs/default/00000076.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

adeo omnem durationem ut quae succestionem necessario prae sup–
ponit, excludens, quomodo consistunt? Potestne aliquid momento
existere, et eodem respectutamen aeternum dici: quidsi momento
illo quo simul totum exiscit periret, aeternum rectine illud diceros?
apae momentaneam, id est, non aternam illam aeternitatem. Al
nitas nonne est duratio rei praeterita praesens et futura, atque ita omnia
tempora, quae sunt fuerunt e futurm sunt, suo ambitu complecteno, in
e
.P. P..
eademque divisibilis. At momentum indivisibile est, quo parto ergo
. 1.
. fssit
praeterita et futura complecti potest? Scrlicet diisibile indivisibile
p
es
dixeris, sihoc dixeris. Deinde verba illa Ssalmi et Petri nihil quoque
a hanc rem faciunt. nihil enim aliud volunt, quam disorimen
illud temporum, quod nos maximi merito facimus, apud Deum
nihili fieri, cum illi infinitur annorum, et qui nunquam deficient
numerus restet, ita ut mille annos non pluris quam unum diem
facere possit, secus ac nobis fit, qui rastinum nobis polliceri non
audemus: at interim non dirit in mille illis annis, ut et in uno
illo die apud Deum nullam esse successionem, nullam prioris
et posteriaris differentiam. Essentia divinae ubiquitatem quod
pectat, multa pro illa adduci solent, ut quod Deur absolute et
simpliciter sit absolutus infinitus et immensus, quod nullo loco
2
possit circum scribi, quod nullibi exclusus sitnullibi inclusus sit
quod omnibus rebus generatem influxum praesset, atqueita essen-
fia omnibus retus adsit, et quae sunt alia. Veruncum omnia illa
sint fassa, necesse est ut corruat quid quid illis superstruitur
Deus non est infinitus, nedum absolate et simpliciter, sed finitus.
c
Deus non est immensus. Deus loco circumscribitur, si circumsen
bi loco nihil aliud importat, quam esse in loco. Deurlicet non
sit inclusque in loco veluti avis in cavea, est tamen in eo libere
quem tamen pro lubitu mutare potest. Et licet ab alio loco vi
non possit excludi, excludit tamen seipsum, id est, non est in
eo
0