# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0077
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0077?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9
# Folio 31r, page id 00068517:0077
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068517&page=77
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068517/jpgs/default/00000077.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
# Lines: 45 recognised, mean confidence 0.80
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

etc
1o
e
I
en
ei
et
eoquamdiu in priori subsistit. Deus generalem rebus scilicet bonis in-
fluxum praestat virtute sua, qua praesens est et arcanos etiam cor
O
dium nostrorum recessus respicit, licet essentia absit. Cohnicos
quoque in subsidium arcessere solent, qui omnia Deiplena esse
es
Deumque rebus omnibus adesse dicunt. Verum nos Ethnicis, et illorum
dictis ne micam quidem fidei adjungimus, nisi rationes sufficien-
tes sententia suae adduxerint. Deinde dubitare quis merito poss et
annon Ehnici depraesentia virtutis divinae magis, quam essen
tiae loquantur, praesertim cum praeter Hebraos veteres, praestantissim
se
s
quique Philosophi Deum in caelo locarint, quod isthic sit locus incor–
ruptibilitatis, atque ita sedes Deo dignistima. Sandem Scripture
e
PC.
quaedam dicta adferunt, ut quod Joet 2. X. 27 Deu dicit; soratis
quod in medio Traet ego sum, Et ego Dominus Deus vester, d non
amplius et Lach. 2. X. 10. Ego. Ego veniam et habitabo in medio
vestri. Et Serem. 23. Nonne calos et terram ego impleo. Item, quod
non procut ab unoquoque nostrum esse, quod omnia in omnibus
operari, quod omnia oculis suis exposita habere dicitur. Act. 25
at. 139, 8.66. Htebr. 4. Verum dicta haec omnia, non de essen
tia divinae ubiguitate, sed de virtutis divinae praesentia loquunt
CAPV
QViNSV.M
in quo
De Unitate sive finitate e Compositione
Habuimus affectiones Entis extrinsecas, progrediamur ad intrinse
eas quarum altera unitas sive finitas, altera somposinio di-
cih. Unitas est affeotio entis secundum quam, quod libet Ens
unum esse. id est propriam suam essentiam inse indivisam, et
ab aliis distinctam habere dicitus, quo sensuetiam finitum dicisur
essentiae suae terminis, unde et definitione explicari potest Unitas
T
ergo et finitar hoc statu sunt 16odvranoria. (aeterum unitas du
pliciter