# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0079
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0079?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9
# Folio 32r, page id 00068517:0079
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068517&page=79
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068517/jpgs/default/00000079.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
# Lines: 61 recognised, mean confidence 0.86
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

M
nsi
eam
ratius
udim
ihac fit vel per concretionem, vel per aggregationem, vel per
combinationem, vel alio modo. Lualis igitur unio, tale quoqunitum
inde resultat. Nos vero hic agimus de uno per se, quod per essen-
tialem materiae et formae unionem unum est, id est propriam
suam, et ab aliis entibus distinctam essentiam habet, quo nomine
etiam finitum dicitur. Et huic unitati Metaphysicae, non oppo-
nitur multitudo, sed unitati Arithmeticae, sive numericae; illiusque
affectiones sunt, tum numerus tum ordo. Sed illa maltitudo et
unitas non metaphysicae sed mathematicae sunt consideratio
nes Unitati autem sive Sirritati Metaphysicae nihil opponitur.
Essentia enim infinitum nullum est.
riciunt nonnulli Deum
quem essentra infinitum volunt. Sed S. L. nullibi Deum infini–
tum essentia docent, quin potius talia de eo tradunt ex quijus constat
illum finitum esse: et praeterea sanae rationi infinitas essentiae
divinae planc repugnat. Si enim infinitus esset Deus, qui cogno–
sci possit ab homine? cum infiniti nulla cognitio, nulla scientia
detur, et nulla sit inter intellectum naturatem et rem infinitan
ss.
S. 
proportio, nullaque in rebuo creatis infiniti intelligibiles species
vel effectus, a quibus meno nostra ratiocinando ad infinitum pro–
trediatur. Omner liquidem effcetus, qui a Deo proficiscuntur finiti
sunt. Praeterea si infinitur esset Deus essentiam ab aliis rebus
s
diversam, d in se indivisam non haberet, nec ab iisdem distinctue
Sed cum omnibus confusus esset Deus, definiri non posset, nec
unus esset, sed multa, imo omnia esset et omniu Deus essent
Si enim vel minimam dederis essentiam, unde infiniti essentia
excludatur, jam infinitum amplius non erit, definitio quoque nihil aliud
est quam terminorum essentiae quaedam quasi circumscriptio; unum
denique ut supra quoque diximuo est, quod circumscriptes sive propri-
os et ab aliis distinotos essentiae terminos habeat. Tandem qui v
deri posset Deus ocrclis finitis, si essentia illius infinita esset
maxi
mum
et
Firen
ed
tur
sis
ex
ein
iter
dec
m
ut
am
it
c
lis
dess
a
en
ck
aec