# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0084
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0084?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9
# Folio 34v, page id 00068517:0084
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068517&page=84
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068517/jpgs/default/00000084.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
# Lines: 48 recognised, mean confidence 0.88
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

nentis significet sive praesupponat, quo sensu nomen est, non
participium. Sicut ergo non sequitur: Luidquid perfectum
est ab alio, est perfectum, cum nihil seipsum porficiat. Deus
est perfectus. Ergoab alio perfectus est: Ita quoque non sequit,
a
Deus est compositus, Ergo ab alio est compositus. Tandem Deus
est primus, primitate perfectionis, qua super omnia entia eminet
temporis ratione primus non est, cum alia sint, quae simul, id est
ab aeterno cum Deo sint. Et summe necessarius est, si summe ne-
X
cessarium idem est quod a nulla causa efficiente dependere, nec
virtuti componenti se priori est subjectum, cum ut dictum ali-
quid compositum esse possit, licet nulla componentis actio accedat
CADY
Ir
SEXSVM.
quo
De affectionibus Enti ab aliis adsignatis
Magnam affectionum Entis tum unitarum tum disjuncta
rum congeriem videas apud alios Metaphysicos, inter quas
agmen ducere solent Vnum verum, Bonum, quae Franscen-
dentia vocant, reciprocarique cum ente et inter se. statuunt imo
in hac reciprocationis cognitione nonnemo magni nominis maxi–
mam cognitionis Metaphysicae partem consistere scribit. Verum
simhoc consisteret maxima pars cognitionis Metaphylicae foret
falsa. Ut enim omne Ens esse unum sive finitum verum est, ita
omne Ens itidem verum esse et bonum, falsissimum. Dantur sia
p
dem Entia falsa. Sic datur aurum falsum, latur gemma falsa
dc. Datur quoddam Ens falsum. At Specie enim ad genus recte
concluditur particularitir. Inquis: Sunt tamen illa Entia vera qua
esse habent. Ale. Esse facit ut aliquid sit Ens, non ut aliquid sit
se
verum Ens, fatsa siquidem Entia, esse suum habent etiam. Ut aute
aliquid sit verum Ens, plus requintur quam solum esse: necesse enim
praeterea est, ut talis sit Entis essentia, qualis esse debeat: secus
cum est
a
en
qua
nus
gru
s
a
p
le
a
no