# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0087
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0087?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9
# Folio 36r, page id 00068517:0087
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068517&page=87
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068517/jpgs/default/00000087.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
# Lines: 63 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

2os
danus
id
omne
neo
re
i qua
tir.
hoc
sed
tam.
et
quod
un
ter
elt
boni
nam
vel
pa-
man
na
te
m
ate-
un
ma
lum dici solet. Vel respeotu efficientis, vel respectu finis. et hujus
vet omnibut communis vel quibusdam tantum proprii. Et utriujue rao
tione boni, vel honesti, vel jucundi vel utilis disjunctim, vel honessi
jucundi utilis conjunetim sive simut. Haec tamen distinctio in ma-
lolocum non obtinet. Bonum quoque et malum aliud est publicum
aliud privatum. Malum sigillatim, aliud culpae aliud pcenae dicitur
Sed haes et alia apud alios legi possunt. Hic obiter nota, falsum
esse illud tritum finem et bonum converti et reciprocari interse
Si bonum pro eo quod alydios tale est accipias, si dixeris quen-
x
dam finem andas quendam Garroperios bonum, atque ita omnem
finembonum dicendum. Ile. Ibonum quod tantum Garrontrios ta–
le est vocos bonum dici. Ut soni et mali, sic quoque varii sunt
modi r8 veri et falfi. Luaedam talia sunt adnidios, quaedam a–
rontrios; quae dam tota talia, quaedam exparte; quaddam aniios ta-
lia, quaedam respeotu aliorum  in suo tantum genere. Et sic ulterius
Idem de aliis quoque disjunetis, quas vocant, affectionibus judica, quarum
varietatem, si quis ad certa capita redigere voluerit, operam certe lu-
serit. Unde nos ut inferius quoq dicetur, nugas inaigitare illas sole-
mus. Haec de vero et bono, quae ne quis Tavio suspicetur, sciat pos
se aliquid verum esse, id est talem insuo genere essentiam habere, qua–
lem habere debet, nec tamen bonum esse. Verum enim dicit homici-
dium V. g. quod fit corde, aeque et illud quod fit manu, etiam verit
Ens; bonum tamen idem diri nequit. Verum dititur adulterium Theo–
logis, quando conjugio devinetus tum solutarem habet, aeque ac quan
do cum uxore aliena concumbit, Et verum Ens. bonum tame tame
diri non potest.
Praeter dictas et confictas has unitas Entis affe–
etiones, alii addunt numerum, ordinem, perfectionem d pulchritudinem.
quas itidem unitas Entis affcotiones vocant, sed secundarias, sicutil
las primarias. Sed nec has pro genuinis Entis unitis affectiaribus
agnoscere possumus. Luicquid enim de singulis entis specietur
s
dici nequit, non est affectio Entis unita: dumerat, ordo, perfectio
et putchritudo, de singulis Entir speciebus dici nequeunt, Ergo
Numerm