# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0105
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0105?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9
# Folio 45r, page id 00068517:0105
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068517&page=105
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068517/jpgs/default/00000105.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
# Lines: 45 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

eu
s
etes
e
at
iter
a
er
rativc
n
quod
non
est non homo, potest esse arbor, aut aliud quid. Non autem
intelligendum indeterminatum Lndcos, quod infinitum negat, estque
non Ens. Illud negat in certo subjecto sed non in omni: hoc vero
negat in omni. 1II. Ens est vel Reale vel Rationis. Peale est
quod esse reale habet, etiam intellectu non cogitante, e dicitur Des
Licet enim Res a plerisque Metaphysicis Entis borcoro porstatua
B, et forte etiam plerumque in loquendo illa duo aequipolleant, a-
nobis tamen strctius sumit, quemadmodum etiam nonnunguam
ab aliis, ut cum dicunt haectria res, conceptus et notas se consequi
EnsRationale, sive Rationis est quod effective ab intellectu,  Tul
jective in Intellectu est, ita tamen ut fundamentum in Ente Reali
habeat. Ens Reale est vel Substantia vel Accidens. Substantia
est Ens Reale perse subsistens. Accidens est Enr Reale nonsus
sistens per se, sed alii ut subiecto inhaerens. Uti nota, dupicem
Batui inhaerentiam a quibusdam Philosophis actualem et aptitur-
natem. Aptitudinatem finiunt, ipsam dependentiam sive ordinem
essentialem Accidentis, secundum suam quidditatem ad subjectum.
Actualem finiunt, unionem Accidentis existentis, in ipso subjecto
existente, quae sit quasi quidam actus et perfectio, cum potentia per
ectibili Agidius Romanus vero curs. Phil. cent. d. Sect. 4. qu. 5.
improbat hanc distinctionem, cum nec unguam, ut testatur, ab Arisc
tele fuerit approbata, d inhaerentia semper actum, non potentiam
inhaerendi denotet. Caeterum Commentator lib. 12. Metaph. (oment 3
Scat. Exercit. 10. et talii definiunt Accidem quod sit Ens in alio
quae Definitio cum nostra coincidit, ad quam tamen Scheiblerus
lib 2. Metaph. c. 1. num. 12. X 13 bene notat, non esse hunc illius
definitionis sensum, quasi soilicet Accidens sit quod quacunque ratio-
ne est inalio, sed quod phrasis illa sumatur famose, e secundum sensum
quem habere potest in oppositione ad substantiam quatenus ea dicitus
per se subsistere, atque cum esse in alio supponere pro informatione
porsus accidentali. Deinde observandum esse, quod si rigorose
loqui velimus, non omnibus accidentibus conveniat esse in alio
negue