# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0107
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0107?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9
# Folio 46r, page id 00068517:0107
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068517&page=107
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068517/jpgs/default/00000107.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
# Lines: 65 recognised, mean confidence 0.86
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

sse
d
esse
ratia
ve
anc
opic
Htinc
eead
per
issi
tant
ren
prae
e
de
dus
em.
vero
esper
ar.
imo
Primo enim non solum substantia sed et Accidens ita tribui patese
cum non omnis spiritus sit substantia, sed quidam etiam Accidens.
Deinde male naturalis Substantia Spirimali contradistinguitur, cum
etiam quaedam naturalis substantia sit spiritualis seu spiritus, ut
aer: ac proinde vitiosa addatta illa naturalis substantiae definitio
censenda sit mutavi animum nunc, Htaque dico, substantia est
vel subtilioris naturae, vel crassioris naturae. Illa est quae sensibus na-
turalis corporis naturaliter non percipit, atque inde n cEoxq
Spiritus dicitur. Haec, quae sensibus naturalis corporis naturaliter expo-
sita est. Illa est, ut eus vel Angelus De Deo agit Theologia. No-
strum tamen est, illum substantiam esse, ut diximus, ostendere contra
illos qui id negant. Ut autem causae suae illi fucum habeant di–
cunt vocem substantiae dupliciter sumi:  in genere, d describi
a Damasceno in Log. cap. 4 d39 quod sit res per se subsistens
miss
nullius indiga ad subfistendum. H. Accipi in specce pro Substantia prae-
dicamentali, nempe quae per se subsistit e sustinet accidentia. Priori
modo cum Aristotele lib. I. Metaph. Deum Substantiam dici con-
tendunt, posteriori negant. Nos vero substantiam Deum diximus
utroque modo. Nam et per se subsistit a sustinet accidentia. Priari
modocum Aristotele libit. Metaph. Justitia enim, veritas bonitas
sapientia, miserieordia Dei lec quid aliud sunt quam accidentia?
Competit illis definitio accidentis non enim per se subsistunt, sed in Deo
S.s
at
ut in subiecto sunt; cur non etiam definitum illis tribuatur? Inquis:
Attributa illa sunt ipse Deus, quae ut non inter se, ita nec ab essentia
Dei realiter differunt. De Attributa Dei et inter se et abessentia Dei
s
realiter differunt. Prius liquet: Luaecanque differentiis specificis
sive formis otjectis, d definitionibus differunt, illa differunt realiter.
Attributa Dei, differunt inter se differentiis specificis sive formis
objectis et definitionibus E. Posterius certum est: Luaecunque dif–
ferunt genere sive materia, et differenti a specifica siveforma, atque
ita tota essentia et definitionibus, illa realiter dofferunt. E. Minor
30
eatet. Deuo enim est substantia, attributa sunt accidentia, atque ita
differunt genere: forma praeterea alia est Dei, alia attributorum illius
Inquis
us
ec
se
ia