# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0110
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0110?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9
# Folio 47v, page id 00068517:0110
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068517&page=110
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068517/jpgs/default/00000110.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
# Lines: 58 recognised, mean confidence 0.86
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Dei foret creatio mundi. Remissio peccatorum, foret decretum
de damnandis impoenitentibus; misericordia Dei, foret reprobatia
infidelium; deretum de mundo condendo, frret destructio totius
dderetum de salvandis piis esset decretum de damnandis impris
s.1 Sop
decretum de resuscitando filio esset derretum de eodem in mortem tra-
dendo; etiam Destructio mundi, esset ejuodem creatio; abjectio impi-
orum esset fidelium in gratiam receptio; dec. At haec omnia ab-
surda esse, quis non videt? Porro essentia divina ab aeterno est
in aeternumue durabit: at multa sunt attributa, decreta et opera
Dei, quae nec ab aeterno fuere, nec semper erunt. Ulterius decretz et
actiones Dei sunt effectuo divinae voluntatis, atque adeo ipsius esso
tiae divinae, existunt non necessario sed contingenter, ut pose a libera
voluntate, includunt respectum ad creaturas, pugnant denique in-
terdum inter se. Quae si quis de essentia divina assereret, is meri-
to cerebrum in calcaneo gestare diceretur. Lostquam Deum sub-
stantiam esse evicimue restat ut quod etiam superius promisimus o–
stendamus, non levem esse caus am dubitandi, utrum detur aliqua
substantia incorporea, et non potius dicendum, omnem substantiam
corpus esse. Luo ut ne in ipso limine offendere videamur, probe
nota Jaulum in 1Cor. 15. X. 44. expresse dicere, non solum natura-
lia, id est quae sensibus naturaliter exposita sunt, sive causas, sed etiam
1.
Spiritualia, id est talia, quae sensibus naturaliter non patent, sive subtilia
dlari corpora. Illud prainde extra controversiam manet, non omne
substantiam, rassum, quod naturale Taulus vocat, corpus esse. Sed
e
de eo dubitare quis non immerito posset, deturne aliqua substantia
quae omnis omnino et naturalis et Spiritualis corporis sit expers. De
Deo Angelis et animabus nostris ita hactenus creditum. Sed anima
non substantias, atque ita huc non pertinere, sed Accidentia
esse, supra demonstravimus. De Deo et Angelis nunc breviter
videamus, utrumne illis aliquid corporis sit tribuendum. Atque
ut a Deo auspicemur, corpus illi spiriteale impune posse tribui
non pau-
t
A
stri
re
non
sic
fut
vi
Por
et it
corj
imn
uis
ri
po
ren
d
quo
at
60
um
bk
illa