# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0118
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068517:0118?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 9
# Folio 51v, page id 00068517:0118
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068517&page=118
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068517/jpgs/default/00000118.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

siv
ad damnandos; qua punitor ad puncendos . Luis et alias
relationes in Deo enumeret, quas nemo Personas divinas dicere
ausit qua fronte ergo persona divina relatio dicitur ? 1II. Dioi
p
mus nullam dari Relationem subsistentem, cum omne subsistent
Substantia sit, nulla autem Relatio, ut supmra diximut, est substantia
sed omnis accidens est; non tantum illa quam praedicamentalemai
cunt, sed etiam transcendentalis illa, quae est inter materiam et for–
mam dec et Logica, qualis est inter causam et effectum dc ut et
e
divina, qualis est in Deo, imo omnes quot quot dantur relationer
praedicamentales sunt, et eroptrios accidentia. Convenit enim
omnibus et praedicamentalis relationis, et accedentis definitio. Et
nihil est quod dicunt Relationem formaliter et inultima abstra–
etione consideratam, non esse substantiam: realiter vero et contra-
ete spectatam esse vel inharentem, vel subsistentem, quemadmodumens
formaliter neque sit substantia, neque accidens; at contracte, sit vet
Substantia vel Accident. Distinctio haec inguam nulla est. Nam
Si formaliter et abstracte, sive materialiter et concrete consideretur
relatio, accidens est, et neutiquam substantia. Longe vero alia est
ratio Entis, quod formaliter et abstracte sumptum est genus substan–
tiae et accedentis: qui ergo substantia vel Accidens ipsum esset, ni–
si aliquid sibi ipsi et genus et speciem dicere volueris. Nelatio vero est
Pecies entis, quocunque modo etiam consideretur, Ergo ad alterutrum
horum, vel substantiam vel Accidens referendum; at non ad substan-
tiam Ergo ad Accidens. Sed dicit non nemo: Cuicunque formalis ratio
relationis realis competit, sine esse In, illud ipsum est relatio subsi–
stens. At vero divinis personis formalis ratio realis relationis competit
sine esse In. Ex Personae divinae sunt relationes subsistentes. Major
manifista est quia cuicunque competit esse ln, illi non competit To
subsistere  contra. At dicat quispiam, ubi manet esse A
L
Illud est terminus transcendens communis inhaerentiae et sublisen
tiae,  quando est in Accidente accidens est; quando in substantia
simplici et compositionis experte, subsistentia est. Minorem prob.
quia relationes dirinae non sunt accidentia, quia in Deum non cadit
accidens. Hactenus ille.
le. Major ita simpliciter proponitur, ac si
apud