# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068518:0003
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068518:0003?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 10
# Folio 2r, page id 00068518:0003
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068518&page=3
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068518/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 116 lines, status machine
# Lines: 116 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

23 Novemby. 1697
De Rerum originatione Radicali
rater Mundum seu Aggregatum rerum
non tantum
finitarum, datur Unum aliquod Dominans ut in me
anima; id vero non tantum regit mundum, sed et
fabricat seu facit et munde est superius, et ut ita dicam
extramundanum; estque ultima ratio rerum. Nam non tantum
sufficien.
in nullo singulorum Finveniri  potest Fratio existendi
Librumo
Fingamus Elementorum Geometricorum fuisse aeterrum
semper altum ex alio descriptum; dic patet
etsi ratio reddi possit praesentis libri ex praesenti praeterito
unde est descriptus; non tamen ex quotcunque libris
retro tunt assumtis unquam veniri ad rationem plenamus
ab omni tempore
Cum semper mirari liceat cur semper tales sint libri
et aur ensiterint, et libri tales extiterint, cur libri
scilicet et cur sic scripti. Quod de libris, idem de
Mundi diversis statibus verum est, sequens enim quodammo
ex praecedente (etsi certis mutandi legibus est descriptus.
itaque utcunque regressus fueris in status anteriores, nunquam
in statibus rationem plenam repereris; cur scilicet aliquis
forrum fingeres
sit potius Mundus et cur talis. Licet ergo mundum ae
Rationes igitur Mundi latent in aliquo extramundato, su differente a
seu disferent a serie retum antabi quarum aggregatum
 a catena statuum, seu a
Mundum constituit
eyserie rerum qua mundum constituit. Ate ell aportet
esse Metaphysicae recessitatis, ateratio ejus exteae
Atque ita veniendum est a pysica necessitate seu
Hypothetica, quae res   iq Mundi posteriores
a prioribus determinat ad recellitatem quandam abso
ad aliquid quod sit necessitatis absolutae seu Metaphysicae
cujus ratio reddi non possit. Mundus enim praesens Pysice
seu hypothetice
bsolute, seu Metaab ss s talia porro nasci
adit conse
oniam igitur ultima radix
est necessarius.
debet esse in aliquo quod sit Metaphysice necessitatis,
et ratio existentis non est nisi ab existente, hinc oportet aliquod
eat
Metassysica necessitatis idque atque adeo aliquid pistere
seu entcum pluralitate
aliquid existert qulum
adeo diversum esse Mundo quem Metaphysicae necessitatis
non esse concessimus ostendimusque
Ut autem paulo distinctius explicemus, quomodo
ex veritatibus aternis icort sive essentialibus ver
sive at metas essentialibus sive metaphysicis oriantur
venitates temporales, contingentes, sive physicae; consira
primum agnoscere debemus eo ipso, quod aliquid
potius existit quam nihil, esse aliquam in possibilibus, seu in ipsa possibulitate 
vel ul vel sit sic dicamus
ut f exigent exigentiam
existentiae sepraetensionem ad existendum
sem essentiam  se tendere ad existentiam
ut verbo complectar
(ut sic dicam) ad existendum; deinde posito ommnia
possibilia se Unde porro sequitur, cum omnia possibilia
an essentiam, vel realitatem possibilem exprimentia pari
jure ad essentiam ptender ex omnibus possibilibus
combinationibus eam existere vel  pro gradu
perfectionibis quem involvunt; est enim perfectio nihil
aliud quam e essentiae quantitas.
Ande
vel potius su meo
reitum ex
n
ne multo tiore
Unum autelem
dominans univers
sed nec in toto
aggregato serieque
rerum
lices um Mundm
scum tamen nihil ponas nisi sta
tuum succ essionem, nec in quoli-
bet eorum rationem sifficientem
reperias, imo nec quotcunque
assumtis vel minimum
proficias ac reddendam
rationem; patet alibi r
tionem quaerendam ess
In aeternis enim ebsi
nulla cansa so
amen ratio
est quad
statuum intelius
quae in per
sistentibus est
ipsa necessita
seu essentia, in seri vero
mutabilium
si hac aeterna a
priori fingeretur
foret iplea praevo
tentia tctam
incinaleionum
ut mox intellige
tur; ubi ratione
meta physica nece
sitad
biipine
nec qui supposit
mundi aeter
vel essentia
=pug pro
quar gradu
elle l’a vel
pro quantitate
essentiae seu rea
litatis, vel pro