# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068518:0007
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068518:0007?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 10
# Folio 4r, page id 00068518:0007
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068518&page=7
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068518/jpgs/default/00000007.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 76 lines, status machine
# Lines: 76 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Et vero incivile est nisi tota Lege inspecta judicam
potrigendae in
ut ajunt jureconsulti Nos immensam aeterritatis exiguam partem novimus; quantulumnim est
novimus, quid enim est memoria aliquot millenorum annorum, quam
nobis historia tradit. Et tamen ex tam parva experientia temere
judicamus de immenso et aeterno. quasi homines in carcere, aut si
mavis in subterraneis salinis sarmatarum nati et educati
s non aliam putarent esse lucem, quam ld illam lampadum
mund
malignam, aegre gressibus disdirigendis sufficientem.
Dicturam pulcherrimam intueamur; hanc totam tegarmus,
demta exigua te particula; quid aliud in hac apparebit,
etiamsi penitissime intueare, imo quanto magis intuebere de
At
recto
sine arte; et tamen ubi remoto tegumento totam eo quo
convenit situ intuebere, intelliges quod temere fu
illitum linteo videtatur, summo artificio  ab operis
autore factum fuisse. Sic etiam in C quod oculi in pictura, idem
aures in Musica deprehendunt. Fgregii scilicet componendi
artifices dissonambias saepissime o consonantiis miscent, ut
excitetur auditor et quasi pungatur et veluti auxius de eventu,
mox  omnibus ve in ordinem restitutis tanto magis laetetur
prorsus ut gaudemus periculis exigus, vel malorum experimentis ipso
vel potentiae vel pelicitatis nostrae sensu vel ostentamentoet
gueros videndo quasi jam prope projectum d semidimittimus,
qua etiam ratione simia Christiemum daniae Regem ad huc infantem
fasciisque involutum, tulit in fastigium tecti, omnibusque auxiis,
pdenti similis, rebulit in cunas salvum rettulit, in cunas.
Eodem er ex principio insipidum est perpetuo dulcibus vescii
aeria, acida, imo amara sunt admistenda, qquibus gustus excitetur
Qui non gustavit amara, dullia non meruit, imo nec aestimabit
Haec ipsa est laetitiae lex, ut aquabili tenore voluptas
non procedat, fastidium enim haec facit, et stupentes
facit non gaudentes.
Hoc autem quod de parte diximus, quae turbata esse possit
non it accipiendum est, ac si nulla partium
ratio habeatur, uti aque totum Mundum suis numeris esse absolutum etsi
salva harmonia in toto
aut quasii syfic
Unde fieri possit, ut genushamanum miserum sit, nulla, in universo
habeatur; quem admodum quidam non satis
satio
justitiae ratio habeata
maxima summam Nam ut sciendum est utim optime constituta
Nam sciendum est ne in
lum est ut singsulis qua pote, bonum sit; ita nec
unverso harmonia nec harmonia optimo est, nisi omnia in toto
republica curam
et in partibus quam aptissime ad scopum dirigantur; ita nec
ita nec a universum satis perfectum fore, nisi quantum licet
salva trarmonia universali singulis conseclatur. Cujus rei
nulla constitui potuit, mensura melior quam lex ipsa justititi dictans
ut quisque pro de perfectio
propria proea qua  propria provirtulis propriae, et ejusqua
sed selicitate,
affectus est erga commune bonum voluntates,  quo _d ipsum absolvitur
consistit, quod caritatem amoremque Dei vocamus, in quo uno
vis et potestas etiam Christianae religionis ex judicio sapientum
etiam Theologorum consistit. Neque mirum videbit videri debet
eis
neferant imagine supremi Autori
machinao ad artificeu, s (veluti caetera) sed
cau ve habeant non tamfa
suprem antoris, adrune, qued cives ad principem re
ad cymF
et aeque duraturae sint ac ipsum universum, et ipsum quodammodo exprimant in
totum
uitque conentrent in sepsis ut ita dei posst, mentes esse partes totales
vel uti fanambulo
num spectaculo, aut
saltatione inter gla
dios (sants perilleux
ipsis terricula-
mentis delectamu
et ipsimet