# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068521:0002 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068521:0002?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 13a # Folio 1v, page id 00068521:0002 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068521&page=2 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068521/jpgs/default/00000002.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine # Lines: 36 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Sed quoniam haec ratiocinatio in compendium adhuc contrahi et perfectionis mentio inde rescindi potest, ideo eam hoc modo Essentia Probo 2 lo involvit ((4D Esentia Dea necessitato existendi sunt inseeabilas nam Dei nomine D in Telligimus aliquod ensi necessarium Cu meDumsefinrese 5) quod nensstalem cujus essentia necessitatem existendi involvit, ejus essentia est ab existentia in separabilis (alioqui enim nes aliqua est possibilis tantum seu contingens, Ergo Essentia Det et existentia sunt inseparabiles eur Conclusimus ergo denique Deus est possibilis, eum actu existere adeoque tantum opus est ut probetur Ens perfectissimum vel saltem Ens necessarium esse possibile nnotationes (1) Haec ratiocinatio difficiluis apud homines assensum invenit, quia sine exemplo est, quod non est mirum, nam solus deless sola DEi estentia hoc habet privilegium ut ex ipsa a priori, nulla actualitate, Unitas circulur vel nullo experimento supposito concludi possit existentia, quia u est etiam est Ens primum sive a se, sive cujus essenta equi existentu se sequitur existentia. Qui vero id non considerat s esssentia is etiamsi se convictum sentiat, nec habeat aliquid solidi quod in esser reponat, semper tamen suspicabit, aliquam deceptionem et potexit mic argumentationi aegre sibi ipsi suaeque ratiocinationi credere polet, quemadmodum in omnibus conclusionibus paradoxis usu venire solet BI