# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068521:0004
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068521:0004?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 13a
# Folio 2v, page id 00068521:0004
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068521&page=4
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068521/jpgs/default/00000004.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 71 lines, status machine
# Lines: 71 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

ab ea est inseparabilis, debetate ergo aliqua esse talis ratio
cinatio, curu ope concludi possit existentia, actualis de Deo
ex solae ejus essentiae seu existentiae pose
possibilis consideratio
ne et qui perfecte essentiam Dei intueretur, is inde nce manifesso
videret a priori, ex ea necessariam  essentiam sequi.
itaque. omnes objectiones quae contra nostram ratiocinationem
prima fronte occurrere solent, (quod scilicet ex possibilitatibus
non possint concludi actualitates; et id genus alia similes) et
quae etiam huis a statim cadunt, nam etiam ratiocinationi
quam aliquam illi per quam ex Dei essentia existentiam sequi
intelligeret, qui eam intueri posset, (ut ostendi) eaedem objectiones
opponi possunt.
Hinc ergo patet qui ratrocinationem
nostram superiorem oppugnare velit, eum speciale aliquid
ai opponere  debere quod huic ratiocinationi non etiam possit
:
superia
Cum vero ratiocinatio nostra (ad nulla particularia
descendat, ideo hoc unum ei opponi potest; ut negetur
oppons.
Dei vel Entis summe perfecti.
esse possibilem.
Hoc enim illi qui essentiam Dei t
et ex ea existentiam sequi animadverte
quia omnis essentia quam distincte concipimus non contradictionem
specialiter intueretur
(qualiscunque demum vet opponi non posset.
possibilit
impli, sed
supierest,
foc unum ergo
ad demonstrandam Dei existentiam, ut possibilitas ejus
id est Entis summe perfecti, vel saltem Entis alcessarii.
+
post Cartesium
)Spinosa ita ratiocinatur. Idem est dicere aliquid in rei alicujus natura
demon Aretur.
sive conceptu contineri, ac dicere id ipsum de ea re esse verum,
atqui existentia (quemadmodum in Trianguli conceptu continetur, seu
ex essentia ejus sequitur ejus angulos tres esse aequales rectis duobus). Atqui
existentia necessaria in Dei conceptu eodem modo continetur. Ergo
verum est de Deo dicere necessariam existentiam in eo esse seu ipsum
existere. Huic ratiocinationi aliisque similibu opponi potest propositiones illas
omnes esse conditionales, nam dicere in trianguli natura vel conceptu saqui
involxitres angulos aequales duobus rectis; nihil aliud est dicere, quam si existat triam
gulum, tunc ipsum hanc proprietatem habere, ita eodem modo etsi concedatur
de Dei conceptu esse actuatem existentiam tamer indetatum necessarium
tamen inde colligetur tantum si existat Deus, tunc ipsum hanc proprietatem
Nostra vero
majus, nempe Deum  modo possibilis necessario
xistere
actum
Nam
S Aut a dicendum
estEns necessarium
esse tigmentum
nypossibile, aut
fatendum est
eum qui ejus
naturam specialem
ea sit) intelligat
etiam in ea
intellecturum esse
Existendi necessita;
tem, ex sola
estentia seu
a priori, seu
essentiae et
existentiae inseu
parabilitatem