# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068526:0003
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068526:0003?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 14c
# Folio 2r, page id 00068526:0003
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068526&page=3
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068526/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
# Lines: 36 recognised, mean confidence 0.99
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

tempori naturam tribui, ut plura simul esse intelligantur.
Simul autem sunt quae  una mentis actione sentiri possunt. Sed
quoniam ipsa Mentis actio habet tractum, videndum an non Simul
dicamus
esse, quorum si unum existit, existit et alterum.
Atque illud sane
in confesso est, si duo sint ejusmodi, ut impossibile sit alterum sine
altero intelligi ea simul esse. Et certe si perfecte sapientes essemus
id est Dii, facile videremus quae nobis per accidens simul esse nunc videntur
ob iguorantiam nostram, coexistere ipsa naturae, id est divini intelletus
necessitate. Sed haec accuratius discutienda. Sunt enim ultima
denique horum notiones in explicabiles, vel ideo quia per se intelliguntur
simplicesque sunt
Aeternitas si sit aliqus ut aliquid tempori
homogenium concipiatur, erit tempus interminatum; sin ut attributum
alicujus aeterni, erit duratio per tempus interminatum. Sed vera
origo atque inte intima aeternitatis natura est ipsa existendi
necessitas, quae nullam per se dicit successionem, et si fiat ut omnibus
loexistat, quod aeternum est.
Ut in duratione, ita in extensione est forma quaedam simplex per se
intelligibilis, cujus idea est praesens menti, quaeque adeo est in explicabilis
id ergo secundum quod res dicuntur extensae, cui extensio sola per se
competit, in ordine tamen ad ea quae aliud quiddam praeterea continent,
dicitur Locus, et absolute, spatium, et secundum spatium res concipimus
sitas, simul sensibiles, S A_ modus secundum quem
plura simul e quid si eed  et invicem d
a distantes, et figuratas. Sed ad haec explicanda profundiore
opus meditatione. Illud interea notare suffecerit ommensitatem respondere
aeternitati, utque aeternitas per se non dicirsuccessionem, ita nec immensi
tatem dicere extensionemsive partes. Deinde notabimus tam
differre locum a corpore, quam tempus a re existente: Et quae
argumento Cartesius ejusque sectatores probant, spatium ipsum, quia
extensum, esse divis ibile, adeoque mobile, et proinde corpus; eodem
tempus probabitur et  temperris partes esse separabiles, horamque
unam ab alia longius removeri posse, quod cum ipsa quam
habemus temporis idea pugnat