# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068526:0017
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068526:0017?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 14c
# Folio 9r, page id 00068526:0017
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068526&page=17
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068526/jpgs/default/00000017.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
# Lines: 33 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

De natura Mentis et corporis
Illae solae animae vocabum sunt Mentes
in quas cadit
seu conscientia
qabus datur connitio smi ipsius Hae solae
praemiorum poenarumque sunt capaces, et
sola
habendae sunt pro civibus ejus Republicae
cujus R ex est Deus. Ex mentibus autem
eae solae felices sunt, quibus datur cognitio
DEI. Aliud est mentem aliquam perci–
pere, aliud percipere quod perceperis, seu
propie neda meminisse in brutis
itaque sensum agnosco agnosco et perce
ptionem agnosco sive sensum eorum quae
siunt, agnosco et recordationem seu
reditum priorum peru dmagi imagina
tionem, sensu cessante manentem, et ide
recursum priorum imaginum, si qua nova
imago uni priorum similis admoneat
occasionem praebeat; sed non agnosco in
conecientiam
illis memeriam, ut scilicet oblata
quadam cogitatione perciperent eam
vel aliam similem, jam sibi affuisse.
Reflexio itaque seu memoria m
vel conscientia inentium propria est
Reflexio proprie est tremonia cogitationus
proxime praecedentis. In cogit sui
ipsius perceptione consistit imago divina
nobis indita. Non puto ab allo bruto exerceu
illam vim quam in me experior cogreum volo
ut rogitem me nunc cogitare, et hoc ipsum