# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068527:0003
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068527:0003?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 15
# Folio 2r, page id 00068527:0003
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068527&page=3
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068527/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
# Lines: 58 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Quia autem corpus organicum ut omne aliud
non nisi aggregatun ex animulibus vel aliis viventibus adeoque agaricis
vivis organicis, vel danique ex ruderibus seu massis
sed quae et ipsae tandem in corpora viventia
resolvuntur. hinc patet omnia tandem
corpora resolvi in viventia; sed Et
 Et ultimum analyseos principium esse
substantius simplices in substantiarum
analysi esse substantias simplices, nempe
Animas vel si generalius vocabulum malis
Entelectias Monades, quae partibus carent
Etsi omnis substantia simplex corpus organicum
Sibi respondens habeat, alioqui ordinem un
universo caeteris respondentem non haberet
accommodsitu
nec ordinate agere patique posset. ipsa tamen
per se est partium expers. Et quia corpus
Organicum, uut aliud corpus quodvis rursus
in substantias corporibus organicis praeditas
resalvi potest; patet omnia reduri in substantia
non nisi in substantiis simplicibus sisti, et
in us esse rerum omnium, min modifica
tonumque so Lis venientimu fontes
Hinc patet unam substantiam
semplicem no seu Animami non posse
in atium ugere si in metaphysito
porro,  natura substantiarum simpli-
cium in hoc consissit, ut sunt activae, seu ut.
unasuaq sit fons modificationum suarum
n
Quicquid autem fons modificationum
et, seu variationum, id est activuniece
8) est Quia autem modificationes variant,
et quicquid fous variationum est; revera est
activum. Ideo dicendum est substantias simplices esse activas, seu actionum fontes
artivas esse, et  in se ipsis continuam
parere seriem quandam variationum internarum
Et quia nulla est ratio qua anc substantia
quitu
simplex in aliam influere possit omnem
substantiam simplicem esse unum et solum
substa modificationum suarum fontem Et cum
subst ejus natura aconsistat in perceptione
et appetum manifestum est dacent er ea
esse inruna quaque anim
 a fine ad media
al a perceptione unius ad perceptionem alterius objecti
perceptionum, per qua
ducatur. Atque adeo animam non nisi a causa Universali
seu a DEo dependere, per quem, ut omnia, perpetuo est
9) Sed pullus foret ordo inter hus substantias simplices, commercio accu
et conservatur; caetera vero ex natura sua habere
nisi sibi mutuo responderent. Hinc necesse est talem
alde
ne
esse inter eas respectum perceptionum seu phaenomenorum
per quas dignoscis quantum tempore aut spatio differant inter se
esse spontaneam, sed