# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068527:0005 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068527:0005?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 15 # Folio 3r, page id 00068527:0005 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068527&page=5 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068527/jpgs/default/00000005.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine # Lines: 35 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Deus nihil vuet sine ratione Probatur generaliter ex eo, quod nihil fit sine ratione. Nam nihil existit, nisi omnia existant su bet ad naturam ejus requisitat Omnivimantem sumtae, requisita simul sunt ratio existendi. Pomo Tum existentia simul) eorum omnium natura habet requisita quaedam quae sunt ratio rei. Itaque voluntas talis aliqua Dei non existet, nisi existent voluntatis hum mavisita. Quaenam autem sint requisita volantatis in universum rendet ex defini tione votuntaris ubi illud obiter notandum est si qua res non nisi unicum habeat requisitum seu naturae sit plane simplicis, eam rem si quidem existit ne per se ipsam existere id est esse necessariam sive essentiam ejus involvere existentiam: sive rem ejusmodi habere rationem existendi in se ipsa. Nam omnia. sit res A cujus requisita sint a et C, sive quod idem est illa res sit A aequipollea aequi polleat ipsi b +c. patet rationem existentiae a A esse exitantx existentium b, + existentiam C. Se si res A habeat unicum tantum requisi– tum b patet A aequivalere ipsi b. quia in A nihil concitri potest praeter b adeoque rationem existentiae ipsius A esse existen tiam ipsius b, id est ipsius A adeoque A sibi ipsi rationem esse sive necessarium existendi, sive necessario existere ad 10