# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068530:0001
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068530:0001?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Akustik LH 37, 1
# Folio 1r, page id 00068530:0001
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068530&page=1
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068530/jpgs/default/00000001.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 115 lines, status machine
# Lines: 115 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

an atque destrnctis vel in exiguum atque in sensibile reda
Explicatio Soni et auditus
Ex Epissila ad amicum hyeme superiori
scripta, cum nonnullis additamentis
saepe mecum cogitavi,  quonam arcano
artificio natura id assequatur, ut non sonus tantum qua
sed ejus varietates, ipse ul percussio ut sonus multiplex
son varietas, et quod potissimum est ipse soni gradus,
quem tonum vocant per medium propagetur, et in organo
exprimatur. Et venit in mentem corpus sonorum comparari
posse cum chorda pulsata, erganon vero auditus partes
vero aeris organon vero auditus cum chorda
quae etiam non tacta priorisson reddit
erat, tum quomod quae sit causa hujus sympathiae unisonorum.
tum vero, quia una chorda non potest omnibus aliis
unisona esse, quomodo effecerit natura, ut idem organon auditus
possit esse omnibus chordis cujuscunque magnitudinis aut
tot rebus divetsissimos tonos
edentibus nisu triusque modum satis distincte
mihii assecutus videor, atque adeo subtilissimum naturae
inventum pers satis diptincte mihi assecutus videor.
itaque deprehendi licet in sono, distingui possint, origo,
propagatio, et in organo expressio; tamenhaec tria
fieri eodem fere modo, per tensi cujusdam corporis
percussa Tremere; deindeae tremunt quae tremunt
aeri corporibusque tensis, sed maximam unisonis, seu un
ejusdem toni capacibus eandem reciprocationum nemodo
communicare, derius aures nostras eo naturae artificio
conditas esse, ut sint omnibus corporibus, quorum sonos
Origo igitur soni petenda est a corporis sonori
ab aliquo percussi tremore, qualem vidimus itionit, et
reditionit, flexionita et rectitudinis, figurae, et voluminis,
mutati ac restituti, reciprocationem saepe repetitam
in chordis tensis quidem nonnihil, sed satis tamen longis laxisque
ubi idtiones ipsis oculis pate. Nec dubitandum est
quin idem fiat in chorda brexiore et meristensa, etsi non
aequae vi sit visibile. Apphet tamen, chordam pulsatam cujus
Nac aliis speciebus propagatis opus esse
circulisinum
in superficie aquae lapello injecto
nascuntur quos vulgo huc accommodant
nihil distincti exhibem et longe hinc abset
quid Nibil aliud enim sunt quam fluctus
Expdit aigitur primum omnia quae sonant
percipimus unisora homotona
ven
orbigculares locum lapilli circumdantes;
ubi quemadmodum et in aliis fluctibus fit
humilior et remotior nascitur ex majo
et propiovitur
vibrationes videri satis non possunt, t durante sono apparere solito
Vi sit paret n circuli illi
crosunt usu ad croscunt amplitudine, 
evanes cunt humilitate. Sed quid haec ad
somum eta tonum, isochionismos Elastiu
aliaque hucu huc pertinentia distinite
exli explicanda  facient, non
apparet pese praesertim cum fluctus
sint affectiones magnarum partium
aquae, soniss exignarum atque adeo insen
sibilium aeris; et dem ac proinde
flutus cum rento melius quam sono
majorem quia omnu eltatlum quod aelerrimis vnletonibus reciprocationibus  tdefui
successive obtinet aa successio ob velocitatem notari me quit
artes habentem simul existentes optica deceptione exhibetPolitojam sonum esse à tremore qui a per cussi restitutione orit
in plere videtur  quemadmodum ntem rotatos in tencbris baculus
ic  extremo est carbo ignitus, circulram ignitum quasi fimul
snam mollia percussionem
faut certe inconditum aliqud sonent
He causa  cur campanai sonantet
mollis, corporis contactus velat obsumesca
ssed absorbent, ut atet naque aim lap
laxo corpoti illapsus resitie fatere
acceptam non repereutiendo reddunt t sed et vibrationes corporis
percussi cum appre henditur utique impedtantur. Haneransam sse ui sconsi deratis causa reperir poterit
tremorem sum chordam impedires
anto cur carbones o tinniant instar metut n corpo
fragminum ex metaltis lignum non tinniat, sed surdum magis
mixta, considerari potest instar stuppae quae campanet circumponeretur aut quae testudine fidibus circum olveretur
sonum edat, quoniam aquositas quae in ligno est, partibus durioribus
quantum opus ad aquosas partes expellendas, sod cum dlansis ul fant quia vero id fit
sedrcum lignum in carbones redigitur, sats satis quidam uritur
in  occluso loco, tator non satis est validus ad hamorrtu magis vised sumfixum aut viscosum
quod inligno fuetat ustime. Carbonis
inmpedimento mollis sublato corjus fit tiogntum
aut si ita vocare libet, solahureum eliciendum, quo nempe pattes
solidiores connectuntur intque perinde est ac si igne immisso stuppa circa
quo campana, aer conflogoreret campanis igne tam mediberi non laesis
Objiciat forte alquis, etiam mollia satis valde pertassa validum
sonum fortiter percussa, validum sonum edere mollia tamen non
videri tensa, quicquid autem tremit tensum esse debere.
sespondendum Deinde quaedam tam dura tam solida, tam
ua esse, ut tremor ipsis apte ascribi non posse
Verum jam ab aliis egrigiis viris, agnitum est
etiam res ux mipina manna et solida percossa tremere
stara equoum satis adtac distentum ngalis
ad antum carbo sit fragilis, fatendum
cum aquoesitate, unde fit fragilis
quae res iterum nostram
explicationem egriga illustrat ram
ut hic in chorda percipimus, ita in aere
collegimus partes ati sponte ne
ex posteriori primum occurram
partium justo major
dalesient min
servetur aessilient majores,
consinq
am alia commune cum alios mapre
is intelligi potest, aliae denique nsi suarum
toti inaedaequatas, quae variae imo infinita
variis velut plicis, quae pro variis externorum
factae intelligi possunt. itaque ex his ad hoc ut jnstae vibrat
der hissquae jam factae sunt, eas quae aptaes
tametsi et isse fiaut subisnde
brationem imitatur, adeo ut aliquandi