# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068530:0012 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068530:0012?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Akustik LH 37, 1 # Folio 6v, page id 00068530:0012 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068530&page=12 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068530/jpgs/default/00000012.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine # Lines: 53 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. a etiam oriatur aliquid loci, valder iieris a eium vacui id est aert extausti, ruen uil n hinc etiam ex collisione aeris uns in locum vacuum, seu sese exonerantis ex compresso, ruclimentum au aliquod soni seu fremorem et hujus aeris et vieini, contequi necesse est. Hactenus porro unam tantum corporis sonori Ad itionem spectavime5 ab AB in (4) (B) quae si promita sit, aerem modo explicato palta, bit. Atqu aer quidem semel in motu reciproco positus aliquandiu poris tractu fecerant flexu corporis facto non ceque faciles vibrationes continuaret ut ostendimus, etsi chordam tentam statim sed impeditas inveniant, unde obstacula removere, eunitaque eo post primam vibrationem requiescere fingeremus; temetri sunc nullus fortasse oriturus esset sonus, quemadmodum pauciores pusto aggeres objectos agit ubi vero pori satis ampli sunt prosus raclii non faciunt visum. Verum nuns consiclerandum est corpus ABcum excurrit in (8) (B) rursus regredi in locum AB, umo transgredi in alteram partem versus F, idque facere aliquoties: Semper et 40 noves vibrandi conatus aeri ambienti imprimet sed eum aer ille retineat adhiuc vibrationes a praecedentibus et peroussionem esse causam soni remotam tantum, propinquan ccepta ejusdem chordie impressionibistas hinc sequetur aliqua per, vero esse percussi restitutionem tremulam, haec ehim temper turbatio: continget enim saepe ut vibrationes inter se non con sentiant, dum enim nova chordae impressio aerem forte solicita bit ad compressionem, ipse ex prioris vibrationis reliquiis ten det ad dilatationem vel contra. Sed haec eum magnam futie ra sint motuum perturbationem et chorda fortior craesenti vibrationit C chorda ribratione reliquiis prioris poraevaleat, sintque ejus vibrationes semper aequabiles et aequidiuturnae hinc aer se paulatim ita chorda accommodat ut mox vibrationes aeris vibrationibus chordae consentiant, et nisi hocfieret non propagaretur sonus sed mox ob perturbationem destrueretur. Verum ista continuatione atque consensu et communicatur longiui et repetitione ipsa fortior fit, ac denique sensibilis redditur. Sed quaeret aliquis quomoo eritisque quia vibrationes magnae et parvae aequidiuturtae Halter eritem perturbatio ista soni propagationem impeditura neque enim in se chordae ivibranti aëre intelligi potest prudentia aliqua quaaccommo det, cum determinatum sit ejus elastrum ac proinde et determi, metrum a me aliquando adhibitum et publicatum est, nata vibrationum perioclus, celeritas enim vibrationis non à quantitate pulsationis, sed constitutione pulsati penelet ut supra monuimus. Hit, distinctius explicari meretur admirar da creatoris sapientiae specimen quo consensus sive is ochronis vel corporis sonantis et mus vibrationum chorcla aeris obtinetur. Constat ex sectione Monochordi (cujus ratio vera alias recldetur) idem corpous sonc rum quo est minus, eadem manente. tensione eo sonare acutius id est vibrationes absolvere celerius; qua occasione notavi cum chorda fit nimis brevis sonum quoque fieri nimis acutum qui degenerat in sonum quendam atonum quem elappantem dicor perfecte exhauriri sed tantum dilatari, aquae quoque et uoque possio, ubi scilicet tonus non distinguitur; unde sonc thajus atomi aliis fluidis multum aeris inesse: denique et aquam ipssam natura.