# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068530:0013
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068530:0013?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Akustik LH 37, 1
# Folio 7r, page id 00068530:0013
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068530&page=13
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068530/jpgs/default/00000013.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 73 lines, status machine
# Lines: 73 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

certe corporum
=et sonus durorum percussorum
sed molli apprehensorum similidi
fit atonus, quia impeditis vibra
tionibus totius impetus conceptus
qui perire non potest, consumit sest
in vibrationes exiguarum partium
adeoque nimis breviui
quam u
distingui possim
unde sonusAton
in quibus scilicet,
natura illustratur. Hinc, corpora valde hetero genea ubi exiguas
nimis partes vibratio reducta est, sonum quen
sive qt si
sulphure fortasse quadam tenaoi cequabiliter dliffuso aonnexas, aut quae
sunt, sonant cum tong, ut avis aes, vistrum ingens tabula ex alabastro rupe exeisa
alioqui homogenea a sonant ingens, tabula exc
et sono ligni
aAddi possunt que supra de finitu carbonum diximus, sed haec
as obiter. Jam nero  redeundo ad figurum nostram
exmulo in apsum atque ita vatios gradus exhibent) eardem accipiunt consideremus nihil adhuc a nobis cillatum esse, quo deter
minetur, quantee debeant esse portiones aeris AF. FG. G H
item (B) C. CD in quas, velue Totidem elastra aerem chorae
Conantis vibratione divelli eliximus. Et quidem initio magni
tudo portionum hujusmodi à quibusdat casibus ac circun
stantiis valde variantibus pendere potest non tantum prout
sire alius quiclam plexus)iiislen ribrationibus satis aficiatur corpus AB majus minesre est, sed et prout multas habet
canernas in quas aer penetrat quibus velut totidem filis
corpus aërem ambientem magis trahit (quanquam omnis
ultimam
fractionis causam esse pulsionem non negem  ac ce dit quod
corpora heterogenea in diversis actis portionibus elie
existentis in
mode reperiuntur ergo pro magnitudine aeris puri partibus
AF. FG. vibrationes dipersarum portionum et unt inter se
autem inter Mariotti measque sententiasin hoc argumento fuit consensus, et cum chorda inaequales. Verum inde oritur perturbatio et
quod ipse mihi indicavit Epistola explicationi meae sibi transmisse reposita impeditis ipso conflictu atque destructis vel in exiquum atque in
justomajorum (aut saltem partis eorum excedentis) tum justo
lus minorum as propriis tantummodo partium justae
magnitudinis, vibrationes servabuntur, et ceterae quoque in partes
abibunt nem
justae magnitudinis dissilient majores, coulesient minores; ipsa
necessitate naturae motum earum quoad licet servare quaerentis
Praesertim cum idem corpus liquidum continuum varias simul vi
brationes habete vassit: Unam propriam ad aequatam, alius commu
nes cum aliis majoribus quotum pars intelligi potest, alius deni
que suarum partium ipsi toti in ad aequatas, quae variae imo insinita
etse possunt pro variis velut plicis quae pro variis externorum
impulsibus in eo factae intelligi possunt, itaque ad hoc ut justae
vibrationes praevaleant justaeque magnitudinis partes intelli,
gantur non opus est novis divisionibus sive plicis (tametsi et ipsae
vibrationibus
fiant subinde)  sed sufficit ex tris qu’a jam faltaz
prem
eas quae aptae sunt, et quibut perturbatio evitatur
caeteris
nec magis coercitis. Quae amplius illustrabuntur ex afferendo
mox experimento de diversis ejusdem chordae vibrationibus
secundum eliversas suas partes. Hec igitur modo paulatim
aer ita se componet ut evitetur haec perrurbatio, et in
partes sese mox accommodabit tantae mansitudinis epcanta cum
data aeris tensione naturali datum exhibeat tonum seu
u scilicet
desideratam vibrundi periodum quo vibrationes at chordae
ictuee
et partium aeris fiant Jsochrona sabeant con
tensae
seritientes. Itaque etsi aer apud nos instar chorclae suum habeat
 est enim et in aere tenacitas
quaedam et adhasio;
H quarum illae sunt justo
tardius, hae justo celerius