# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068530:0014 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068530:0014?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Akustik LH 37, 1 # Folio 7v, page id 00068530:0014 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068530&page=14 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068530/jpgs/default/00000014.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 71 lines, status machine # Lines: 71 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. certam naturalemque tensionem, à pondere aeris incumentis quo comprimitur natam, tamen clatum quem libet tonum accipete potest prout portio assumitur major et minor, quemadmocune et chorca acutiles graviusque sonat prout major minorre fit pondiculus hue illueve ducitur. Atque ita feoit natura ut quemlibet cier sono gracum accipere at propagare posset, quod quomodo fieret, hacte nus quod sciam explicatum non habebatur. Hinc etiam explicari Cum Gassendo potest quod Academici Florentini cégregre observanent velocaitatem soni propagati esse unifornem seu spatiis percursis proportio, nalem seu sisonus uno subscrupulo temporis mille passius con ficiat duobus (tribus) et subscrupalis duo (oria) et passuum atque id eo millia conficere circiter solete et quod paradoxum videri pessit sonum cequé velouem esse in fine itineris ac in initio licet factes sit debilior. Nam vibrationes sive debiles sive fortes, sunt isochrota et vibrationes unius particulae aeris, sunt simul percussiones particulae sequentis; percussio autem hiec, et sohi propagatio idem sunt. ergo et soni propassationes sunt isochronae, et proinde si uno tempusculo aer AF accipiat vibrationem, proximo cequali tem, pusculo accipiet eam praximus cier FG, et tertio tempuseulo aer GH, ergo insumentur tot tempuscula quot aeris portiunculae posito autem aeris portiuneulas esses inter, magnitudine spati circiter aequales (quonium der ipse aqualis fere tensionis apud no- est et ideo ad eaidem nibrationum periodos, eadem magnitudo requiritur) sequitur spatia quoque cum portionibus aeris aequalitet crescere ac proinde spatia temporibus propagationum soni propor tionalia esse. Fallere tamen hoc debet nonnihil eum sonus ascendit multum aut descendit, vel inter loca calore et frigore etiam heterogeneis in aëre contentis val de eliversa, commeat. Nis ita positis vibratio aeris perveniens ad portionem aeris aliud corpus tensum attingentem, exempli cuusa chordam novam a prima chorda sonante non nimis remotam, infligit illi ictum aliquem unde vibrationes; sed si illae non consentiant vibratione bus aeris aut chordae prioris tunc nova chorda vibrationem in se tota, satis sensibilem non accipit, novae enim vibrationes nascentes mox contrariis aeris ribrationibus à quibus ortae sunt rursus suffocantur, sed si chorda nova priori sit unisona seu vibrationes habeat isochronas sequentibus acris vibrationi bus a chorda priore venientibus non tantum non destruuntur sed et potius augentur, novis semper ictibus inter se conspri rantitus sive eodem tendentibus inflictis; unde tandem ser sibilis satis vibratio imo sonus chordae norae priori uniso nae nasci solet, ut pila in planitie decurrens repetitis ictibui eorum quos curendo praeterit magnam satis celeritatem acquis rit. Ubi tamen duo notanda sunt, pn, etiam chordum non unis onam ex toto, tamen intelligi posse unisonam pro parte. unde observatum auelio a viris ingeniosis chordam P. duple quem admodum et Viri clarissimi Heigelius et schethamerus, me hunc monente, Helma stadii observarunt a e = et tale quid, licet ob naa satis cognitam potentiae Elasticae naturat obscare et per nebulam vidit F olim Fracastorius, cujus locum mihi indicat it et postea eleganti atque erudito libro de organo auditus inseruit Cl. Schelham morus; i Rosndam Tria huc notanda primo qu no diximus aliquo modo cinniora, ut octavae, duplicipoctavae in quibus non quidem lterni ant tertii ictus conveniunt idem esti