# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068530:0015
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068530:0015?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Akustik LH 37, 1
# Folio 8r, page id 00068530:0015
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068530&page=15
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068530/jpgs/default/00000015.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 128 lines, status machine
# Lines: 128 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

longiorem altera RS. sed alias aeque tentam crassamque non
totam quidem attamen duabus suis medie tatibus TY
 singulatim poriori RS. nonnihil (quod pennulis in locis
X. X adhaerentibus apparuit) contremuisse nam reverasin,
gula partes JY, VZ ipsi As sunt unisonae, et putem
determinari quoque posse, quid in aliis chordarum dluarum
proportionibus sit futurum qua res iterum nostram explica
tionem egregie illustrat nam ut siro in chorda percipimus,
tium
tales, ut vibrationum isochronismus servetut quo
videbatum
hicnotandum hoc et at quod chorda chordam unis onam imita
tur si in eadem sint fabula lignum enim, velut corpus solidius
dentorea
sonum fortius propagat, et hanc in rem notari potest experr
mentum diario eruditorum Gallico aliquando relatum de duobus
horologiis ab eadem ligneo sustentaculo suspensis quorum vi
brationes perfecte congruebant aut ex composito turbata ae
co
atlim ons ui quod sola aeris connexio non effecisset
essavit enim consensaes, ubia communi susten. ta culo sunt anota
patet autem exhis quomodo chorda quae libet ipsumque adeo
lignum pro diversis suis partibus cui libet alteri corpori
unisonum intelligi possit unum tamen, alio aptius et aptissi
me omnium aer et organon auditus in hoc a natura destinata
Dis jam explicatis facilius intelligetur quomodo organon
auditus sit duilibet corpori sonsto uniionum. Et sane possuonu
t
Est autem unum corpus diversis aliis (inter se non unisonis) un
sonum vel actu vel potentia, actu secundum diversas suas par
les easque rursus vel discretas vel continuas. Diseretae sunt in
lyra quae potest diversis,chordis esse consona, secundum dirersas
suas chordas. Aliquando continuae sunt partes. ita pauls ast
te ostendimus aerem imo et chordlam prexime propositam
sponte quadam in partes abire magnitudinis tanta, ut
cum data tensione sua fiant dato corpori unisonc, ita
in chorda. F7. ipso sonandi opere partes assignantur FH. H
lZ singulae, ipsi RS. unisonae. Potentia elenique consonum intelligi
potestunum aliis diverris, si scilicet prout opus est plus mi
nusve tendatur aut laxetur. Naturam autem cujus inimita
bilis est sagacitas, arbitror omnes modos possibiles in organt
pet
auditus conjunxisse. Nam et caritates are implevit et met
concipiunt partes dud vitri separatbranam fetendit; quam tympani vocant, et trans tymevanu
in ossis petre
dotula parte
labyrintho
 variae magnitu
minores
dinis ossula conjunxit, ora celerioribus seu acutioribus,
majores gravioribus sonis seu vibrationibus exprimendis apta
Cumigitur sonus incidit in cavitatem auris, primum ab aere
exprimitur modo dicto, deinde tympanum pulsatum tenditur
nes, et conceptos a reliquis partibus lonsius excurrere conantibu impetus
mum
baculus s
vaftexus iuodem in medioimm
huae magistoum
3V4. 1416 granoctur vitrum 
quibus consentiunt egregie quae
habet Chalesius in Musica, ad
explicandos Tubae et fistularum
saltus a Mersenno propositos
dum enim vehementius inspiratur
tuba cogitur aer ad celeriorem motum
cumque in tota tuba vibratio sit per
modum unius chordae, chorda autem
tantae longitudinis tantum motum
facile praestare non possit, dividitu
tota haec quasi chorda per medium
et bitariam, ut ita dividatur in parte
consonas (ne vibrationes se mutuo
perturbent) Atque hoc se quoque ex-
pertum refert Galilaeus cum enim
laminam aeream aut ferream aliquat
ita tereret, ut ejus etiam vibratione
animadverteret, quotiescunque motus
ejus erat concitatior, non tota
lamina per modum unius vibrabatur
sed dividebatur vibratio in duas,
Tonus ascendebat peroctavam. ila
dum scyphi aqua pleni abra digito
teruntur si vehementior sit motus
ascendit sonus ad octavam. 
 Hinc etiam ut
obiter dicam, veram ii fallor rat
inveni, cur is qui su vitrum
soni vehementia rumpere conatur
ascendat ad octavam ejus soni
vitrum icese
consonum, tam vehementem
agitationem nn facile recipiat
potius dividetur bifariam, at
quaelibet pars si nam quaelibet
pars facilius agitatur, et (cu
dimidium ad octavam ascenda
respectu totius) eo ipso cum
eo qui sonum edit, per fecte
consonat, non minus quam uno
pars alteri; vibrationesque non
sese mutuo confundunt
sed juvant, atque magis magi
intendunt. Cum vero sonu
et valde sit vehemens,
et satis diu continuatus
continuatis semper novis
imgulsibus motum continue
acceleratum (quae duo ad
rumpenda sono vitra
natis semper
impulsibus motum continuo
acceleratum tantumque deuique
Clilen sonsentienter) vibrantes, ut
audi majorfia
onatus excurrendi, majo
te quo facto
ruptura sequetur. St enim vitrum
orpertuum poncipe
oden telirone
amus per modum lin
es in apr 12
usus eodem tempore
Tot scexuam comm
e atu  
eratur. Sed n
in, solum immotum manens repistit. Unde firmitas eius vi a ibr
istrahente tandem supe