# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068530:0016
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068530:0016?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Akustik LH 37, 1
# Folio 8v, page id 00068530:0016
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068530&page=16
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068530/jpgs/default/00000016.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 126 lines, status machine
# Lines: 126 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

et accommodat s
ut oportet Tece ut ejus vibrationes fiant fribrationibus aeris
impingentit ra
terat
partes oculia musculis ita formari possunt prout objectoru
dirtantia aut lux exigit. propagatur simul eadem vibratio
membranam
 tum sin obsicula
tum in aerem trans tympaninsen oxsie multiplicia ubi omnes par
diculae quae debita sunt magnitudinis (cocunt enim quari
instantubarum
exmulo in apsum atque ita vatios gradus exhibent) eardem accipiunt consideremus nihil adhuc a nobis cillatum esse, quo deter
mutuo suus
vibrationes quae Cum aeris inclusi vibrationes junant et
conterrant tum etiam fortasse ita prapagant soiumus quo
dammodo reflectunt et in unum dirigunt, ut omnium con
spirante nisu ultimum sensoriu (sine id sit nerrus acustia
notabiliten
sire alius quiclam plexus)iiislen ribrationibus satis aficiatur corpus AB majus minesre est, sed et prout multas habet
atque ita elenrique impressio eadem ad eerebrum ipsum tracus
Caeterum
catur. t vero de partibus organi auditus earumque usu duo nuper
primur
egregii libri prodiere Clarissimorum Virorum Schelhammeri professoris
Medici Helmastadiensis  novissimae Dverneii Anatonrici Regii
parisini, quorum ulc quibusdam Mariotti, (viri certe in his studiis
egregii, et magna naturalis scientiae jactora nuper extincti,)  ill
nmanitate profitetur. Mirus
madsumma capit
autem inter Mariotti measque sententiasin hoc argumento fuit consensus, et cum chorda inaequales. Verum inde oritur perturbatio et
quod ipse mihi indicavit Epistola explicationi meae sibi transmisse reposita impeditis ipso conflictu atque destructis vel in exiquum atque in
Et his e j congruenter Duvernejus gener aliora a
ud itore
cogitata ad partes organi  applicatut jam noster explicandi modus
 rationibus, atque observationibus in solido collocatus
et recipiendus videatur.  idem Duvernejus  cogitationum Cluri
perralti ad hoc argumentum pertinentium meminit, quas non vidi, egregias tamen
esse apud me cuiperspectum est viri ingenium, dubitatio nulla est
et empe a tympani in
um annexe
idem inde
vnforacriouale
urrorum tendem
cuam exacte claudia
sembranae an
sis par
pingoia
nalibus
a in semicitentur
fexis, tum
incluso communicat
b aeremn
tumpari ad me
brante,
ecta osticu
conaminis rotund
inosse petroso obtem
e
cochlea (parte labs
pariter ac
vibrandum
quoedam si
vasi sculas
chleae
impano posita, nemb
onnexa malleum, inc
edem. Inde
denique per
pratio in labyrinthum
etroso excavatum, id
tremore ipsius ossis p
foramina in osse
cum 05 petrosum tremi
en mentranaetumpani,
tiones aeris inter ipsum et me
sanc positi a membranae pul
peraerem externum fac
um ob firemores ossicu
iter membranam et osp
ectorum, enqe nam in
branae tympani stapes ossi petroso
sympanum respicit sunt od
autem canalis a lamina
ta dicam ad axem cochle
inferioris ascensus sibe meatus aer
branarum (tympano, for
ficularum aeris acustici
ectitur, incus eos jungit, unde communicatio. Foramina in osse petroso qua
trans eandem membranam in
se et rotundum. Ovale clauditur a stapede cujus vasis membrana adnata jungitur
raeforaminis. Rotundum clauditur propria membrana quae membranae tympani similis est. Labyrinthus intra
cavatu
vetrosum undique conclusus constat potissimum tribus canalibus in semicirculum inflexis, et cochlod
taxemcochleae spiraliter circumeunte atque interiores
nata, exteriore vero per membra nam quandam parietis canalis in quo et
quadam (extensa
adhaerente) dividitur in duas quasi scalas (quatum duplicem ascensum) quarum una cum altera non communica
in semi-
vale;
una super alia sit, solaque lamina dividantur. Hommascensuum luperior communicat cumaere cano
circularium, qui vibrationem accepere, tum ab ipso tremore ossis petrosi, tum a stapede per fore
epit tum
um nullo alio immediate communicat, vibrationem vero
tremore ossit petrositum a membrana foraminis rotundi, quam aeris intra tumpanum et os petrosun vibratio
adimitationem membranae tympani intremorem concitavit. Lamina autem cochleae interhos duos ascensus seu
neatus intercepta, tum a superioris tum ab inferioris meatus aere pulsatur. Unde patet quoque cur dem
nanubrium barbiti apprehendentes sonum percipiamus, etiam auribus obturatis, quod per mandibulae et
temporum ossa tremor ossiculis supradictis et ita per stapedem ossi petroso communicatur. Caeterum cum canc
les semicircutares, tum cochleae meatus et lamina, coeunt (x amplo in arctum instar tubarum, unde partes
tantum in externo meatu auditorio citra typpanum, et spatio transtysnipa
membranam, contento, qui ambo cum aere libero communicant) sed et labys rintho inclusi, quem veteres
vocabant impuntatum quicum externo non nisi insensibiliter communicare potest. omnes autem
particulae et aeris etorgani quae debitae sunt magnitudinis, atque inter se et sonoro corpori unisonae, sive
jam prae existentes, ive explicata superius ratione) in ipso exprimendi soni opere commoditatis causa
eactae atque a natura assignatae, easdemaccipiunt vibrationes, easque mutuo jubantio propagant
Acceditque officium cavitatum organi quibus fit quasi Eetro multiplex, sonusque velut stentoreq tuber
reflexionibus multiplicatur et fortior redditur. Quod ad ultimum sengortium altinet, observatum
est duas esse partes net et auditorii unam duram alteram molliorem et ad usum sentiendi magis, ut
videtur comparatam, quae consumitur inpartes Labyrinthi (immediati audituis organi) interiores, lami
nam scilicet cochleae, et canales semicirculares, et amborum membranas. Unde suspicarilicet compatando
 sensum visui cum sensu auditus ut jam aliquoties feci, partem duram respondere nervo optico at
artem molliorem ejusque propagines magis respondere choroeidi tunicae propagini piae matris, quam prae
retite etherbo optico,) visus organon docendm ultimum dicendam satis mea sententia ostendit mariobus
sive gyri minores facilius exprimunt sonos acutiores, ampliores vero hyri exprimunt sonos graviores, atque ita organon
liversis corporibus sonoris unisonum fit, accedentibus diversis pro renata accommodatis tensionibus mem
otuni et ovalis, laminae unnexarum,) diversaeque supra explicata) divulsione par