# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068530:0036 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068530:0036?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Akustik LH 37, 1 # Folio 18v, page id 00068530:0036 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 19r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068530&page=36 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068530/jpgs/default/00000036.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 106 lines, status machine # Lines: 106 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. manifestum est sonum non tonum cum ergo sint homotonae, chorda quaelibet eundem edet tonum quem prima, et ita pro pagabitur tonus sq seu somi gradus. verum cum posteriores chordae debilius pulsentur ideo excursiones inter vibrandum rati loci fient minores etsi eadem maneat periodus respectu temporis. Hinc tandem feri poterunt alicujus chordae ut d excursio fiet tam parva, ut sequentem e non affingat qui cum sit flucdum Elasticum seu tensionis capax, parte ubi cessabit pro pagatio. ejus a. b. c. possunt considerari ut totidem chordae tensae, et quia non ut chorda illae continuae sunt inter se, hinc non potest vibratio unius tam exignae esse excursionis Haec ad aerem punc transferemus quin proxima portio ab ea attingatur, et vibratio propagetur sed exclicandum est distinchius quomodo una aliqua mibiante chorda aerem non sonus tantum, sed et ipsa toni species propagatur aeris portio tremorem a corpore sonoro accipiat sit chorda ut ipsae partes in tam dissita spatia propagatur. hordae, secundum rassitiem quae hic non nisi in AB nunc quod diversi soni per idem foramen sine confusione transire Consideratur Cum ergo possunt quia dem corpus variis motibus inter se compositis ei corpus setignatu tensa dannexu cor chorda vibrans ex LM LAM procurrit in L(A)M tunc chordcorpus moveri potest, fluidaque inanumeris modis innumerabilibus eviens pro quo sud quo intelligi annexum ex AB procurrit in A)(B) aeremque in loco B(B) positum et cum deserat et pellere conatur ex loco B(B) in locum (B) C. es cum eo expellit et percutit, similiter regossu suo ex tempore quo corpus vibrans occupat locum B(B) deser al locum A(A) hinc fit ut quim admodum ictu compriunitur aer anterior quia tam subito abscedere non potest, ita vicissim dilatetur aer posterior AF ad locum desertum implendum. Etsi enim omnis compressio et dilatatio evitari posset si aer circulum suum statim prout oportet absolveret (ut sercedam, quoni tamen selastica hoc habent, ut percussa prius flectantur per pactis) quam cedant, quod multas, it claudi, et annutum ferreum suspensum ex filoiel fran notatum est ictu globi poip seu cedant per partes pr vitro mpositum. vituo mon fracto vitro et batulum sectu forti alterius baculi frangi posse operimentis doceri potest. unde particm, ad plicarum instar, salva cohaesione, intelligo. seum aer expellitur Ex BB) praeesse aequalis subeat in N Tacu perforari potius Vi posse baculum super vitro salvo. Hinc cum tam subito perfici circulus ille utu aeris non possit, necesse est aerem auteriorem BC comprimi sese visna elastica (cujus causum uunque non attingo ) estituite cum enim eadem sempen manunt tempora vibrtorum et haec quo parsc posteriorem AF dilatari. Aer autem tensus, hoc est com- aaequitiaturnas, si nihil impediat. cum veri dorda interim pars a eodem tempore vibrationem absolvi quo pars et partes vibrantes sint interse aequales pressi vel dicabatus (generalitienim Tensionis vocem accipio) et mure tensorum aliorum vibrationes peragit primae e consentiant vibrationibus jantis aeris BC Nm ea quide quanta n cum aer otib rationes chordae non jam habeat suum determinatum tensionis gradum, non videtur se semper accommodare chordae vibrationibus. Itaque natcetur pugna inge magnca secunda aerisim impressio chordae vibratio nocts iterum aeris imprimens ictum, novasque vibrationes, pugnabit cum prioribus ei ec determinatam curationem vibrationis eundem numerum ciblationum debitarum partis b gado vibrationibus resprudentium, sed confusio sciendum est etsi aer habeat determinatam suam tensionem a pondere scilicet aeris miuine in cumbentis et propria non tantum congitudinem tensionem corpore stentia) tamen ad sed et magnitudinem, nam constat, exsectione monoctordi phordadi ejusdem partes minores acntius sonare. Itaque considerandam ess licet cum ipsa naturae pecessitas variis inter se pugnant cmsi ponamus pontionis aeris portionem BE citius cibraturam aequaliter, esse quam chorda BD tardius, et mediam BC itaque pont aliquol reciprocationes et pugnis, ipsa naturae ut illae ad illaquit consentiunt emr ne necessitate eligenta de colum vibrationes conserventur, et cum praedominant chordae consentiunt t cateris destructis et ita mutuo la originariu vibratione, ipsi unde mirabile sequitur corollariumeris destractis Etta aere praecise dividitur in parte dvibrantes magnitudinis determinatae a b c figs nempe ab quae inter se sunt aequales, quous aer enden spadlet sensionis gradum, tales pnt Ae b. C. n. f3. 2 +imo jam tensionem certam habens a passione, alvis incuma sed hic nasctur difficultas quae cujus solu nam ex prima chorde vibratione natis jamque dstinote apparet tiones particun BC, et hmic Hnempe devalterasum vib rationibus m horde homotona ntati consonet aequaliuedem ausa est cur uidem chono vienae medinte aere non vidrata etiam pusantur et loties repetita