# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068530:0042
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068530:0042?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Akustik LH 37, 1
# Folio 21v, page id 00068530:0042
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 20r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068530&page=42
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068530/jpgs/default/00000042.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
# Lines: 66 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

quae oritur ex pondere aeris superstantis. Itaque
eliusitur magnitudo qu partium, quae cum data
tensione, latae duturnitatis desideratae (quae
scilinet sonori est) exhibeat vibrationem
itaque in locis altioribus ut montibus, major eligetur
majoritus opus est partibus aeris, quae causa esse
potest cur sonus illic sit debilior. Nam in
majoribus portionibus non tam exacte res succedit
ut in minoribus ob varia impedimenta; et aerc
cum aer ibi sit valde rarus quatenus pr respectu
pusi aeris, est tamen non ideo minus hetero-
geneis partibus plenu. it. Quae servire potem
insrm con
ad explicandam naxrationem enrm habet ejus
quod Frolichius in Carpathii cujusdam montis
apice sibi evenisse narrab, quod Frolichius
sibi evenisse namat
Etiam in vacuo senus vamo Gerickiano
sonus admodum, debilitatur, ipso Gerickio
Ex his etiam ratio reddi potest, phaenomeni
narrante.
memorabilis, quod occasione narrationis Gassendi
deppehendere Academici Florentini, nempe
soni celeritatem esse uniformem, sive ratione
loci sive distantiis proportioralem; ita ut
si certo tempusculo imille passus percurra
duobus, tribus, ve similibus tempusculis, percursum
sit duo, tria, etc. passuum millia. Hoc
ita demonstratur:
ut ribrationes aeris AF sunt equidiaturnae
Ut vibrationibus e corporis AB, aequidinturnae
sunt vibrationes  aeris AF, ita hi equi-
diuturnae sunt vibrationes aeris FG. et ita
porro. Eadem enim causa est, isochronisum
ut perturbationes evitentur, u Unde
tandem propugatur vibratio isochrona, ad
chordam honet unisonam datae, vel agnnom
uditu,  locum Echus, vel denique organm
Sed percussiones tam sunt celeres quam
auditus.
sunt vibrationes il id est, corpus vel aer
tam celeriter percalit quam celeriter vibrat.
itaque Jam celeritate accipit aer vibiatian AF
1
vibrationem (a corpore AB) quam celeriter
exi acipit aer FG (ab aere AF) et aer
GH(abaere FG) eit ita porro, ac proinde
proporatio soni est distantiae proportio
nlis est autem portio AF circiter aequalis
portioni FG, et ita porro aer enim apud
in eodem fere ubique tensionis statu est
itaque tempora propagationum erunt ut
ut numeri portioates in quas aer divisus est, id est ut
foit
distantiae. Ert tamen aliquod licet non ita
sensibile discriment ratione m agnitudinis partium
quando sonus tendit a loco, superiore in
inferiorem,, vel a calido in frigidum
Acur Cclopeti jonus
solito exilior fuenit
+sequens autem corpus tam
celeriter accipit vibrationes
quam celeriter pracedent
ipsum percutit
pro gressionis
nos