# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068532:0112 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068532:0112?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Physica LH 37, 3 # Folio 58v, page id 00068532:0112 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 47r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068532&page=112 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068532/jpgs/default/00000112.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 81 lines, status machine # Lines: 81 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ab una scilicet parte, ut si linea gh. ntra sclopetum reddita sant angustiones contra 1400,000, 000. ergo ne cesse est ante annos 1000,000, 000. Motum sensibilem fuifsenullum sed omnia fucisse in aequilibrio. At quod est demel in aequilibrio, id sibi relictum manet semper in aequilibrio. (2go si mundus sibi relictus est ne nunc quidem motum sensibilem haberemus quod est absardum. Necesse est ergo Mando sine mentibus supposito seu sibi relicto; motum sensibilem fuisse ab aterno. Sed si fuit aba ter no, jam dudum cessauit, anteratum quodlibet tempus, nullum enim tempas praeteritum dari potest, ante quod non jam alaterno elapsi sint anni 1000, 000, 000. dem estquemcuna alium numerum supponas. Si ergo cessauit antedatum quodlibet tempus, cessaunt ab aterno, seu nunquam fuit. Orgo necessarium est, Materiae addi mentem, seq supponi sub stantias incorporeas. Quod hactenus demon Arauit, guantum sciam, nemo. Hoc theorema duunissimum est totuus Chilosophiae naturalis deme centé dicere audeo nullius alterius de monstratione me magis affectum. Demon strat erum, Geometrica plane laritate falsum unam rectam esse extensum, quasi scilicet pendulu esse illud Dhilosoptca Atheorum fandamentum nec in linea curva sed recta motum exereuisset omnia esse corpas quad immontalitatum animae existentiam. Dei momento sub, vertit. Vuicunq Eactenus mentis à corpore discrimer probare suscepere, non aljs magis argumentis asi sunt quam negatiuis, non pesse Scil: a se intelligi quomodo corpori cogitatio inesse possit, necid a quoquam esse explicatum, sed quam infirma sit hac argumentandi ratio constatanudomnes, sunt enim multa qua distinite captere non possumus ut compositio continui, e natura indunsibilium, non ideotamen minus vera. My pulehritudinem uncuersi con, templantes, negabant sponte remtam pulchram sine mente exfurgere posse. At dis ali occurre, bant, qui vel de principio caustque ulchritudinis huins quarendum negabant, qua sct fuerit suve causa seu ab oterno; vel mundum ab infi nito tempore infinitas varietates et pentam aliquando atique in quasdam magis harmonicas, magisque durabiles incidisse ajebant. At huic demonstrationi Sunto pendatu duo sipo hocu Mums Loco Heterogeneitatis publicae continu e decresient, pendulum fingamus, ita vibrare, ut continut accedat ad decrescant vibrationes, et intra spatium angustius redigantur, non tamen unquam cessent, eosi postremo insensibiles reddantur Tale pendutum fateor fingi posse durare in aeter num, sed nego potuisse vibrasse ab aeterno, ud non jam sit finitum ante datum quodlibet tempus. Quod qualis magnitur endo: intelligantu duo pendula vibrasse ab aeterno, decremento continue decrescente sed ita tamen ut un sa decrementum unius sit in certa quadam rat sunto pendula ne majus alterius decremento. duo A. et B, et pendulum B vibrationum dupl citius decrescentium decrementis tamen continue decrescentibus seu quae durare possint in infini tum, ostendam ea non potuisse turare ab in finto. Donantur enim durasse ab infinito usque ad tempus quoddam definitum v.g. usque ad necesse est veoratos nomentum creati Adami nem praesentem penduli B esse minorem aquam penduli A. Et vg. perduli B esse Cd penduli A esse et. Vides inter utramque vibrationem differentiam esse finitam cd vel de.a festum est spat usque ad momentum praesens, qua pendo cogiteturque, omne iter quod pendulum unum quodque intra idem spatium infinitis reciprocationibus fecit, in non regressum unquam, sed semper progressum, esset Manifestum est tam rectam fore infinitam tum producta in telligatur vlibus s.