# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068532:0218
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068532:0218?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Physica LH 37, 3
# Folio 111v, page id 00068532:0218
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 112r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068532&page=218
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068532/jpgs/default/00000218.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
# Lines: 59 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

ei ab eodem aere a quo ante resistebatur, etsi
per spatium latius. disperso. Ergo in caeterum spat
novi spatii aerem nihil potest, cum vis ejus omnis
jam a priore aere contraponderetur. Claudatur
Epistomium profundius descendet Mercurius quia minus aeris
b
e
Mercurii ei punc resistit. Est enim aer residuus e
eb
n sub Mercurio non amplius dimidium aeris, efgo
vel quod idem (posito db et fg. esse aeque longum)
aequalis aeri fg. ut erat initio cum Epistomun
primum aperiretur, sed erit pars ejus dimidia
Jam eadem vis quae potest seu pars tertia
totius aeris qui implevit d b f4 cum antea fuerit
pars dimidia. Erit ergo pars una et dimidia
aeris comprehendentis spatium duplum. Ecce ergo
spatium dimidiatum, at corpus non duplicatum
spatia sunt ut 2. ad 1. corpora ut 1 ad l2
Jam quicquid comprimere potest corpus ut  ad
spatium dimidium prioris, id comprimere poterit
spatium corpus 12 in spatium quod sit ad
prius ut est 1. ad 12 descendet ergo  per
quartam partem pati Cb. sed aperto Epistomio
rursus ascendet, idue continua recprocatione, quae
nuira videbitur intienti, nec ratio facile a quovis
divnabitur Quanto autem major est Tubus alter bf.
tanto plus clauso rursus Epistomio descendet Mercurius,
et si tubus bf sit maximus, lota scilicet Atmosphera
seu aer liber clauso ot ad altitudinem usque atmo-
sphaerae assurgens fingatur, tantundem ad sensur
mpri descendet Mercurius vice secunda quantum
prima, modo scilicet pondus ejus alioquin ponderi atmo-
sphaerae praeponderet. praevaleat, seu modo sit
numero pollicum praescripto major.
Me-
thodus generalis ex his patet computandi compressiones
esse debet
tensionesque Datum et Data est vis comprimens
seu angnitudo rei Elasticae, quantum scilicet spatii
res Elastica data antea occupaverit libera, et nunc
occuset compressa; data ess etiam esse debet
res nov rei novae comprimendae tendendaeque, de
qua eventum calculare volumus, quavis resistens
seu quantum patii occupet libera; restat quan-
tum occupare debeat compressa. Sumatur ejus
pars aequalis parti temse corpori Exempli causa
vis data compressit aerem pedem aerem datum
glentem
naturaliter inplentem spatium duorum pedum, in
spatium unius pedis, quaeritur vis eadem iquaerem
unius pedis  spatium implentem, in quod spatium
comprimet? Respondetur in spatium quartae pedis
quia vis Non ntantum in spatium dimidii ejus. Quia
dimidium ejus potentiae sufficit ad comprimendum in
spatium dimidii pedis, ut patet cum duplum ejus
in spatium dimi unius pedis se toto, ergo dimidium
ejus inspatium dimidii pedis se dimidio compressit
investigandum