# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068534:0015
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068534:0015?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mechanik: Dynamika LH 37, 5
# Folio 8r, page id 00068534:0015
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 9v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068534&page=15
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068534/jpgs/default/00000015.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
# Lines: 50 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

De motu2)
cogitate
confulanea
Ciedideram olim ictu aliquo corporis quantulicunque corpus quantul umcunque non
nihil noveri, quam sententiamd nunc retracto Jauque ad speulationem
Quandam redeo solim a me intermissam:
Credebam ne naturum icdus plene tenere, sed munc neque inc, neque alios in ea
re satisfecisse invenio. Esto linen AB, in quoe desceniat corpus C. primo
momento quat ponde nisu primo, qui sit instar linee AB AE  infinite
parvae, seu incipiat moveri, sume nomnto aget et quia quolibet smmenti
tantundem novi impetus accipit, ideo impetus in fine temporis B. eut ad
impetum primum tot linea AB ad lineum AE seu ad punctum. Ictum
ergo que inflret Galilaeque et post cum, qui rem magnam demonstrasse
sibia in eo visus est Borellus, ajunt esse infinitum. Ego vero ajo celri–
tatem esse infinitatus vires seu lictum quem inferat non esse, nec ex
dea ratione ex Iinpothesi explicari posse, cur corpus acleteratum fortius
agat, quando altius lapsum etsi explicari possit celeritas motus.
qund ita demonstro cogiletur mpingere corsus C. in dentem DF ex
tochlea F exemitem, satque ita circumacta trochlen F Circumar
e tochleam G interadente fune FGH, atque ita et elevari pondus
H. Jam ponce celeritatem corporis corpus H esse gravcus corpore e
et tamen, ut experientia docet ab eo attollia ulique si ea, quain
id tribuendum est celeritati corporis 
retuli hypothesis vera est
quae quod ejus ponderi dees compensa. Sed hic ecce incommodum iugens
si natura e post impactum corpus C, descendit ad  profunditatem
quantulamcunque D2, corpus CA, ascendet ad aequalem et, HK
absurdum autem est corpus aliquodmay magis
grave tantum ascendere, quantum eresse est ut minus grave tantundem
asenda
descendat. Cum haec rade natura agat contra seipsam. Non descendet
ergo corpus C usque ad I, id est non desendet omnino, nec ula
ratione attollet db, cum  Di posita sit quantulacunque
Nondim ergo video cur corpus ab alto lapsum, aliud gravius
in ali aliquantulam altitudinem attollat. Necesse est
ergo rem, non a celeritate corporis aucta, etsi aucta sit, sed
ab aucto sed husc objectioni respondetur, natulanu magis indeprimere
corpus leve, sed sortiter conans, quam grave debiliter conans, quia
non est gravitas, sed cog gravitat seu conatus qui considerari debet
quare concludo celentetem umotus non augere ressistentiam ab attritu.
Redeo ium ad contemplationem vtam crcum volvendamur corporum
quae aliis innituntur, propillendorum. hoc  Ea ponamus in plano esse
horonti parallelo BC. esse corpus A. ad impellenti resistet attritu, qui a capan
plani BC. seabrite oritur nec impelli epotest, nisi vel abrasit resistentibus vel
inflexis, vel superatis. Pjm impolle si abradenda sunt pabet variari difficil-
tatem pro corporis plani friabilitate; si s inflectenda pro duritie, si superanda
pro inaequalitate. Sed cum ista infinitas contineart varietates, ideo ut ad calculum
res queat revocari facilius, considerabium attritur, t uniformam quandogum causam,
quae motum impediat instar glutinis cupudim, aut infinitorum in omnibus punctis
ponderum appensorum. quidus ita pas