# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068534:0030
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068534:0030?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mechanik: Dynamika LH 37, 5
# Folio 15v, page id 00068534:0030
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068534&page=30
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068534/jpgs/default/00000030.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
# Lines: 37 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

a corporibus exceptus erit Z2 X, et in singula eorum recipietur
vis 36X. Quoniam autem hoc modo etiam ambo corpora reperentientur
ade deo corpus M progrediens celeritate 1X, et vi 2X, regrediens
vero vi 36 x debebit omnino regredi nam nam restabit 22 X qua
regredietur. quod omniuo absurdum est, ita enim vincet debilius, saltem
fortius finem suum non assequetur
Ictus est aestimanius ex resistentia, Oritur autem resistentia ex duobus capitibus,
primum ex vi corporis obnitentis quae detrahenda est a vi procedentis; deinde ex eo, quod
etsi corpus aliquod quiescat, seu nulla vi obnitatur, nihilominus celeritatem progre.
dientis debilitat. Serem x succedere video in corporibus aequalibus, ut si compius
unum incurrat in aliod courescens, atique si serum abripit dat ei dimidim sin impetum.
euo et resistentia tanta erit, Ergo sic resistentia erit aequalis ictui resid
vi residuae. Ergo Tta tesi compressio torporm durorum eadem erit, quae
vis totius, sed hor absurdum. Quia hoc demum fit, cm aequalovi iotentur
e
celeritato corpora aequalia concurrant
vis semper eadem manet.
si considerentur quae alibi digi, de corpnonse
s. sende moveatur erit statu vis compressionis major vi residua
et corpus impressione accipiens propelletur, altrum autem non repelletur, si sotis plus er
pro divessa vi ictus
virum quam o repulsu restat, quom a repulsu coegronis retro accipit. potest
et tanta celentate moveri et compression aualis vis dimidia fit aequalis vi residuae
seu ut residuque vis sit tertia vis totius pars totius vis, et tunc quiescet
Imo sic, post sele compressione corpus impellens
pegit celeritate non quae ei restabat, sed minire eb corpus quod impellit
corpo impellensus
ex gn si ei aequalis dimidia restantis. quae si etiam aequalis
tit dimidiae compressionis tunc quiesio denique corpus impellens, et
 vis compressionis
lota vis transfertur in impulsum. Ergus quanda
tanta est ut vis ictus imo videtur semper vis compressionis sus ictue
ad comprimendum sufficiens. Nam si magna est mullum comprimit, si parva
parum; semper ergo videtur eousque comprimere, dorec vil compressionis
tatis magna sit vel caditamum corpus repellendum, vel ad alterum
propellendum. Et hinc videntur omnia determinam posse.
Nondum mihi satisfeci