# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068534:0183 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068534:0183?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mechanik: Dynamika LH 37, 5 # Folio 94r, page id 00068534:0183 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 95v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068534&page=183 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068534/jpgs/default/00000183.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 88 lines, status machine # Lines: 88 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. si corpus grave post descensum reflectatur, ut ea qua venit via iterum assurgat omnem vim quam ascendendo acceperat, iisdem locis ac temporibus retrograde iterum perdit. itque iEt qua corpus ad propositam altitudinem ascendere potest, eadem est cum vi quam descensu acquisivit, asque ascendendo rursus perdit. itaque si corpus aliquod balista, mortario vet alio motore perpenti linea ad horizontem perpendiculari sursumjaciatur, vis non putandum est motum esse duplicem contrarium in m compositum, unumeimpressum quo grave ascendit, alterum a gravitate ortum continue accelera- tum quo grave descendit, quasi ulterque motus servaretur set tantum grave videatur ascendere, quando celerior est impressus descentere quando celerior esse incipit acceleratus a gravitate. Ita enim sequeretum si fingoremus eteri vim a gravitete impuissum ie cabe l pect i plauren subjectuei de destrun estavati, sequeretur, bin imprissam quippe adhuc superstitem, gilcasa e tictionis vola in nccasa papur ronersivas nim rapetum gradituto coufect onpurctam grave sursum esse componi hos duos motus inter se impressum ex admiq upp statuendum igitar trinsecum et glis intr acceleratum ita ut nenter alterum destruat, sd unusquisque tantum cum cursum rem suam alteri impermixtus et minime contrarius agat; sed potius ol pecepta. Utrum a contrariis ictibus aetheris deorsum pellentis, destrui, vi autem hacsi ex sententia componentium hoc duos Motus discrimen aliquod in praxi oriri vel FG verH eatur qua grave moxeatur fursum: et quovis momento ascensus ut F, eleritas FdC qu deorsum it DG aleritas residua ascensus, quae in H evanescet. sequentui igitur tempere E(A) si ambos motus ponamus continuari motumque sursum reprae senteri rectangulo HE(A) CC deorsum trapegio A E(A) L H ((quod est continnatio Trianguli AEH, ut inde fiat triangulum A A) L)) patet motum deorsum praevalere, et repraesentari Trupeque Triangulo H(C) L. gravi scilicet in momento E rursum descendere incipiente, et triangulum A() HlC per omnia simils esse et aequale triangulo AEH Et proinde hoc modo non potest notari error practicus in hac Hypothesi, sed si fingeremus grane in mnomento (A) quo rursus pavimentum attingit ab eo perfacto elastro reflecti, ita ut tempore (A(E) (A)(E) aequali ipsi AE lineam aliam esse proportionem aceplerationis, non scilicet uniformem, ac proinde lineam Add non esse rectam, sed aliam, verbi gratia pambolicam, vel etiam alterius naturae, quemadmodum revera non foret recta, si ponetremus impotum quo gravia destendunt, non esse uniformiter augeri, sed gran magis ad terram appropinguent eo fortius attrahi; figitm si motuum compositio etiam cum expei ripitia pugnatura esset. Si eime (L. minor esset quam AEH utique grave minore tempore terram ruisu descendendo attingeret quam qua ascendit, obstruhendo licet animum, ab omni resistentia aeris aut simili propedimenti foritque adeo effectus suae causae cariqualis. Itaque ista doctrina de Motuum compositionibus non est admittenda, nisi quatenus cum posentiis summis potentarum conciliari potest. alio qui figment Hine et in Et quand si ab ipsa natura non praeitur nobis via. Unde non succedit compositio motuum in illibus obliquis, nisi s nisi potius quam realitatis loco r habenda erit, quando angulus quem duae directiones motuum compositorum faciunt, est rectus: quemadmodum in sepanata scheda ostendi motum et et modum etiam explicui, quomodo sit procedendum, quando corpore duo impelluntur simnil, eodem modo, linea ad utrumque obliqua et inter ipsa media ex regula scilicet concursus Electivi alternorum. Poreo si non fingatur a nobis compositio duorum motuum sed ab ipsa natura exhibeatur, ut si navis feratur corpus aliquod, verbi gratia navis cum corpore aliquo imposito feratur certo aliquo motu, et corpus impositum tamen simul in aqui feratur motu contrario, dico motum corporis in navi quidem posse suochabere effectus sed quateuus cum mota navis cenjunctus spectatur, corpus hoc habendum pro nullo, perinde ac si quiesceret itaque si navis impingat in aliud corpus revera duplex erit potentia vaeritur autem si navis in aliud corpus impiagat, an vis impactus eadem sit, sive corpn in navi positum qurescat, sive peculiari in navi mota cieatur, et dico eandem esse isi forte eo monrento non cohaereat navi sed in aere saltum exerceat) causa est, quod corpo ilod si novis ex impactu reptellitur, corpus in navi simul etiam repelletur, et praeter itaque corpori Eri ibet tribuenda erit potentia in t mutationem qua a vicini corporis immedato contata recedit, si hunc accipiet novum. quidem no causa recessus sit in ipso, aut quin quantum est in ipso; deinde etiam si ut pars consideretur alterius corporis, et cum eo motum habeat compiunem, praeter motrix secum eum quem habet in ipso, ut sunguis cum homine, pila in navi decurrens, cum navi, tunc eatenu etiam ipsi tribuenda est vis motrio. Et proinde corpus abet corpori non tribuendus est tantum motus qui agnoscitur contactus immediati mutatione, sed etiam communis: Gnec tantum tribuemus est ei motus in linea ex motibasi totame forte irte tribuenda esset quies qu modo potentiam exerehe possit sed tribuenda ei atraque potentia est separatim, quia utriqque mulationis ratio compositis resultante, utrae duos diversos motus contrariosea Caeterum ex his quae de in ipso est vel pro toto, vel saltem proparte. rantionibus circa compositionem Motuum necestuiis diximas, consequens est ut corrigantur, qui Galileanam doctrinam de Motu projectorum gravium oblique vel horizontalite projectorum, et lineam ex miplura motu compositam describentium, demonstrant simplici horum Motuum Violenti et naturalis et si duo motus contrari supponerentur inconfusi cum corpus non nisi eorum differentia moveatu siustre ponum is copera pretum cum Hypothesi o quulatem ex fursum ascendem + in quantum ejus corporis pars est