# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068534:0194
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068534:0194?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mechanik: Dynamika LH 37, 5
# Folio 99v, page id 00068534:0194
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 98r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068534&page=194
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068534/jpgs/default/00000194.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 110 lines, status machine
# Lines: 110 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

a 8s
ita absolvimus considerationem duorum globorum aequalium vel inaequalium
directe aut oblique concurrentium. Numa promovendus est gadus ad eum ca sum
quo simul concurrunt globi plures. Et ponanus primum es globos esse aequales ex
et duos quidem quiescere, tertium autem in ipsa incurrere, ita, ut leodem modo in concursus
videndum est quid inde sit consecuturum. Omnis autem
casuum varietas his quiaque dispositionibus in margine positis comprehenditur, ex quibus media
momento se habeat ad ambo
est cum in momento concursus trium globorum centra ABC constituunt angulum rectum. Inde
dextrorsum ponitur casus ansuli acnti sinistrorsum anguli dotusis ac novissime in extremis
ponitur a ad dextram quidem angulus summe aphtus cum _ B ex duabus rectis
ponitur cosolis same ad dextam quidem ansulus ausulum comprehendenlibus fit una
rrecta, seu B et C coeunt in unum, ; ad dextram vero ponitur angulus summe
ed aliter tamen unam rectam ficiunt
nempe dum sibi in directum ponuntur, ut B. A. Ccaddant in unam rectam in momenti
obtusue cum  AB et BC non quidem coincidunt,
utcn Quae collatio rudis utilis
contursus. Et qu test ad quaedam praevidenda; nam in casu anguli summe obtrsi globus
in casa momento suum
ea repercussione. In casu ansili summe acuti hocue et andu
ensum
incurrit duplum sui, utique reflectitur, ut upra
est, at in casu medio anguli acut recti moxostendemus omnibus defieris alsfieri
jam tum esse
incurrens A pergit sine
sip congruitatibus patisfieri, si globus incurrens post ictum quieseat. Unde
Casu, quo globus in alium
in casu vero 
consequens est in casu anguli acuti globum incurrentem repelli
  Et quia in extremis res per
aut ex superioribus inanifesta est, videamus, de medio; nempe in casu anguili recti. Videau
Et ponamus globum. A incurrere in aequales globos  B et D
antuli obtitisi eum progredi post ictum
e
quescentes, ita ut coincident B te et 2B, item  id et 2d. Et  considerer
mobilia taaquam puncta, sic ut coincidant puncta 2A, 2B, 2d 2C. Centrum gravitatis
ergo quit fiat, si ponamus
quia ondus
autem sit, C, et patet 1C2C esse in recta A2C, ejusque tertiam partem
in recta igitur A2C producta sumatur 2C3C aequa
 dabiturque = 3C locus indubitatus centri gravitatis post
icum. Si jam ponamus corpus percussum ine quiescens continuare motum in linea
Bd duplum pondenis ipsius, A
lis ipsi 1C2C
itaque si compleatur quadratum
ALIAM 2C et exsuperiorum compositinum resulis uA ita imipiaget un 1B vel 2B
recta quae dentra perentientis et percussi jungit
racto quiesceret ut A in 2A. et AB pergeret
odo, A incurrere videbitur in D cellritate
Ld LD quo pacto quiesceret A in 2A, at D iret directione et celenitate 2D3L
perinde ac si veniret rrecta M.
aego  L2. L2A. eta et ita 2A, tota pitentia, (quadratis scil. L2 A, et M2A
celeritate X directione 2B3C.
im quae aequantur quadrato MZD, A2A) impensa in B et D, quiescet. Ea qi
gravitatis. Ajo enim 3C quale supra defini
vimus fore centrum gravitatis A quie ipsius 2A, et ipsorum 333D. jungatur enim
ratione servabitur et regula de via centri
recta 3B3D. et in cui 2C3C producta occurret in medio 3E quod erit centrum gravitatis
ipsorum 3B et 3D. Quod si dE 3CE est dimidium ipsius 2C3C seu 2A3C pa, 3C erit centium
gravitalis ipsorum 2A, e 3B, 3d. Est autem DCBC= 1CC 1A A  reC squia
CN-  A  2C3C = 1 C2C_ = triens de A2 A = duo trientes de 2C3E
(quia 2BE = 2CN =  dimid. A2A). Ergo 2C3C = duo trientes de 2C3E. Ergo
CdE est unus triens de 2C3E, adeoque 3CdE est dimid. ipsius 2C3C. ut asserebatur. Verum
ad quod in prioribus observavimus, hac Methodo obtineri non potest, ut centrum gravitatis
percussi et percutientis, ante et post ictum aeqan aequali sumto tempore aequalite
a se invicem distent, seu ut eadem sit velocitas respectiva aute et postictum.
Nam qABE di idia est seu 2CDE dimidia (coincidunt enim A et 2C ib quielem ipsius A
postictum ) est dimidia ipsius 1AiE. seu 1A,B seu 1AID. (coincidit enim E, cum ipsis
rideamus autem quid esset proditurum si vellemus etiam celeritatem
espectivam servari tunc autem sumi deberet 3C (3E)  1C1E = iC2C et 3 B A = 1C.A
et (3A) incidet in 1C. adeoque repelletur A, ejusque vipat directio et celeritas post ictum
et
erit 2CBA) et centro M rdio intervallo 2ABA) describatur circul arcus circuli secans cir
culum centro circa diametrum 1A2A (per L et M) descriptum in P. jangatur LP, patet
de potentia ipsius A primi s ipsius (A2A, equae est potentia ante ictum) nunc potentiar
nempe
2A ad (3A) Residuum vero
potentiam LD, aequaliter distribui debere inter corpora B et C. Quod ut fiat transfer
pM detractam assignari ipsi A ad reflectendum
ratur LP in LD (partem ipsius LM) et ex Q in G.A ducatur normalis ZR erunt LR et ZR
aequales, earum quet potentiae a qualas et simul sumtae aequabum inter se aequales ir
aequabunt simul sumtae potentiam ipsius L_ seu LP. igitu, si in recta SE) parullola
insi LA (vel 3B3D si per 3E) ducatur recta parullela ipsi LM inque ea sumantur puncta
B) et (3C sic ut 2B3B (hoc est 2C3B) et 2D 3D (hoc est aC 3D) sunt ipsi L R vel QA aequales,
desicgnabunt viam 2B3B, et 203d celentatem et directionem ipsarum B, et D post
rictum ex Hypothesi servandae celeritatis respectivae. Sed videamus an hoc sit possibile
LN ductam per(E) attri
yere possit. De quo cum dubitarii possit, hoc ipssum sufficit, ut de hac Methodo dubitemus, videntu
seu an recta aequalis ipsi LR ex 2C usque ad parallelam is
Ut eo pertingere possint, oportet
et LAsit majorquam, 2C(3E) seu quam 1AC 1ACC (nam cum (3 ABC sit ex Hypollesi aeg. hA2
ubi res non succedat, sed bidearnus
denito communt Areseu (3A) 2C seu 1C2C, restabit 1A1Cc = 2C(3E) sed 1A. C est  duae
enim casus saltem futuri
tertiae de 1A2A Ergo maju quam LA constat enim latus in quadrato esse minus quam pduabus ter
ljus quadratum 49. videndum ergo an LR sit majus quam duaetertiae
dimid p dim. bis LR = L Q = L p  LM - pM =
= 1 - 1:9 = 8: 9. Ergo  LR = 4: 9 Ergo LR = 2 : 3 seu LR = 1A1 C = 2C3E
ia
quad est notabile. Unde sequeretur (3B) et (3D) coincidere in 3E) seu mobilia post duo B et D post
bliquo iseu nonnihil in latus
uo
lictam potius ergo
sid
tiis dingonalis
ipsiqus. AIC. Estautem autem
eri at
A2A = 1C2
est absurdum ambo eni
eut cornt ierte st petiati ti sevat a o tinem quae cltum