# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068534:0238 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068534:0238?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mechanik: Dynamika LH 37, 5 # Folio 121v, page id 00068534:0238 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068534&page=238 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068534/jpgs/default/00000238.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine # Lines: 32 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. st Corpus unum incurrit in aleud quiescens vaudo deb corpora concurrunt, et postta ium sim e Verum dubites iidetur commode defendi posit corpor Nam ictus omnis in partibus mollibus consumtus est cum certum videatur nullum corpus momento motum notabilem accipere, cogitandum quomodo res explicari possit videtur omne corpus jam tum in se eam omnem vim habere quam unquam acquirere potest adeoque infinitam, sunt enim infiniporum corporum motus magnae celeritatis in eo inclusi, ita ut in quolibet corpa isit quantitas motus data finita major. Corpus omne videtur non isi a seipso impelli, sive motu no, sive elaterio quod a motu verum inquies cum corpus in quiescens incurrit potu ejus partes impellit ac comprimit quam rellum elastium existere intestino proficiscitur. possit respondeo in omni corpore quod totum quiescit partes esse in celerrim motu eoo magis quo est finnius, et corpus incurrens inh atque impellens hunc intestinum motum partium extimarum incidere, atque hinc reflectere illas partes. notandum tamen motum non in se formaliter, sed ratione causae consideran do, posse attribui ejus corpori a cujus conta ctu provenit mutatio. melius exemplum praebet consistentia. Quam aliqui per Tabulus sibi incumbentes explicant, sed rusus explicare debent unde ipsae tabulae sint consistentes; aut fateri se nihil perfecte explicmisse, nec rationem, firmitatis ita firmitatem corpori competere per se, quod absurdinne intelligere, nisi supposita alia firmitade si mitatem absolute non explicuera. Unde sequeretur