# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068534:0251
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068534:0251?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mechanik: Dynamika LH 37, 5
# Folio 128r, page id 00068534:0251
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 129v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068534&page=251
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068534/jpgs/default/00000251.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
# Lines: 57 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

De Motu gravium naturati.
Supponamus
n
puncto lineae levrdentiae
suppona certum est grave quolibet momento inter de.
scendum impetum accipere novum.
Eadem enim cum enim cans
Hos impetus nodis supponamue esse inter de aequales.
Etsi enim alibi demonstraverim, eos tanto esse
und
dependit
minores; quanto grave proius aedi magis
descendit,, quam in altius, quia tamen ea diffe.
rentia nisi in magnis spatiis non fit sensi-
bilis; ideo impraesentiarum, supponamus L. 
esse aequales:
Porro imperus singuli, quovis momento accepti, com
Parari possunt punctio,
Ergo summa impetuum, in quovis momento posse sorum
sea impetus. integer in quovis post primum, descensus
momento oxhiberi potest linea.
Esto enim linea tendentiae percursa a gravi descen-
dente percurrenda ab. quae difi dividi intelti-
gatuer in puncta quodlibet que et gra quae divi-
di intelligatur, in puncta quotlibet aequidistan-
tia md a. c. d. e. f. g. R. b. Ponatur gra
ve labendo pervenisse in e. maniferum est,
imperum quem habet in C. esse summam tot
impetuum aequalium ipsi inter descendendum.
quaesitorum, quot sunt puncta in aC seu
im et proinde mni impetus singuli exhiberi possint
punctis, et summae punctorum lineis. summam
imipetuum, seu impetum integrum in c.  posses.
Sum, exhiberdi posse linea C1. = ac. et impelum
in D linea dk = ad, etit et similiter erit:
ac - el et af = fm. et ag = gn, et ab= h0.
et ab L. b pr et mpetus vel potius cum linea
descensts, cum impetibus frustra comparetur,
Cheterogenea enim sunt:) erit ut ac. ad ad.
lita ci. ad DX. etc. idque erit verentia
in
omnibus punctis intermediis in linea descensu assumtis,
nam et lineae impetuum omnes terminantur in
recta ap. seu complent triangulum: ab p.
nomnes autem lineae in triangulo, basi paralblae,
sunt ut altitudines.
Si linea descensus non sit perpendicularis, seu linea
tendentiae ab. sed obliqua, ut ap.  quaestio
est an in lineadescensus an in linea tendentiae
accipienda sint incrementa, si inlinea tendentia
ma descensus majorem in fine impetum acqui-
sivere. quae oblique des cendunt, quod est ab-
surdum. Quia inde statim sequetur Motus perennis,
a proindo natura nihil lucra retur. Quo posito seqtur
theorema: m. Vires lapsu gravium in fine acqui-
situs esse easdem, sive oblique, sive recta descen-
dunt, iuo etiam eatem temsre daspendere.