# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068534:0297 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068534:0297?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Mechanik: Dynamika LH 37, 5 # Folio 151r, page id 00068534:0297 # Scan: The same scan is also registered as fol. 148v; its text is given once, here. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068534&page=297 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068534/jpgs/default/00000297.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 198 lines, status machine # Lines: 198 recognised, mean confidence 0.85 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. inis Si duo corpora sibi ocurrant, in momento concursus unumquodque duos habet conatus, unum proprium alterum acceptum. Conatus autem propoia su impossibiles quia tendunt ad genetrationem, restant ergo tantum accepti, deest unum corpus alterius conatum permutantur conatus, id est corpus unum alterius potentiam et directionem recipit. Nec dici potest conatus proprios jam esse destructos per aequales contrurios acceptos (aeposito corpora esse aequivelocia et aequalia) quia duo conatus contrarii aequales consistere possunt, faciunt enim quietem, at vero non possunt consistere conatus, qui simul positi inducerent penetrationem. Duaetamen suporsunt difficultates quae impediunt quominus tanc ratiocinationem pro demonstratione haboum, una quod duo conatus propuius et ncceptis siu stantis, faciunt ut corpus non ex exeat loco, altera quod non video quomodo corpus in aliod agat momento colicursus, nisi in eo proprium summ conatum habeat. Dicendumne eo momento quo in aliud aait nondum alterius conatum accepisse, sed acripere nunc primum, eo tempore quo dat suum. ita (est. sedubi dedit suum videtur non amplius habere, quia vires augeri non possunt. Quod principium aliunde assumendum est, alioqui corpus majus quie scens totam celeritotem nnoris reciperet. Phaenomana quae fiuit in corporibus tensibilibus, ideo lorge alia sunt, quia capora Necessarium est, ut partes solae cedant non tota, quando vis uninis superatur sensibilia e flxibilia sunt alioqui licet partiri vellamus actonem, nihilominus maxima corpora sensibilia a minimis monerentur Ponam corpora conmerentia esse perfecte Elastica, seu ita flexibilia, ut totam vim aut sisterentur acceptam restituendo reddant, nihilque ejus in minutis suis partibus perdant. Concurca duplex exercetur vis, una in corpora, tendens ad eunum poopulsionem ota potentia corporiss incurrentis transfertur in corpus accipieus, sed quia corpus acipiens est flexile, hinc que non totum provellitur, sed ictu accepto eousque clis totu flectitur, donec debitior fiat ictus aceoptus, quam ut porro amplius flectere possit, retianum Sergo in impetus accepti impenditur in totius corporis propulsionem. Nimirum corporis portio prior quae ictum recepit, ruit in sequentem, et sese continuo premunt, donec non amplius possint, resistente fortius corporis compate, et tunc resistenti, id est reliquo, hunc imprimunt. Eoporro momento ob connexionem redditum, toti ictum tot corpora quiescunt, quo durante fit flexio cessonte flexione incipiun motum, seu ictu id est nunc A, vim esse ae, quam diti vim primam fuisse de, corpdrir B, vim bf. erit vis corpore A reepta bf, et vis coro in corpore B recepta ac residuo aguntur. Ponamus ium corporis tam in A, quam in B, quia ponuntur ejidem est vis propellens, erit ideo A propelletur vi bf - d2. et B vi ac- d sit vis qua flexioni impenditur d, reliq erqu vis auteu dlexionis in utroque est 2d. ujus restititione Aexoruem ad corpora porro propeltenda nihil ergo relique matiria, qui Datur plane contribuetur, quia vis 2d incorpera distributa aequaliter quia aequalia sunt ea tantum denno flectet, nempe reddetur unicuique flexio d, quae non propellet, quia sabus ut jam, ex hypothesi semel sine impulsu recepta est itq positis, diceodum esset, ideo ritum fuisse in duris vim remanea perhintari ex acte quia d est valde parva. Patet etiam quod d sit eadem quantusunque sit ictus incussus, iderque. Iud non ib. sed lanta foret semper vis propellens, quanta est corpori ad fractionem seu flexum majorem resistentia superest difficultas. Ntalia quidem pocederent, si corpus inflexile in Elasticum i peret id enim totam statim daret ei vim suam sed cum corpora sunt Elastico, videntur primaoaortentra sibi lantum vim quam habent mectuo communicare, et in sequentes suas compoortes uere quae etiam vim communicant cum ipsa adveniunt et sisi medio tempore resitirent, tamen rursus in se ipsa mutao impingerentur, atque aterum erdem modo reflecterentur, interea reliquam sequitu, etiamue ad idtum venit, iddanque iterm mntuo invadunt atque ingredum, contingit, atque ita porro sibi ita appropinquant, atque in tur donec major sit vis aes unionis in corpore, quam ut cesuat residut vi id est flectetur donec flecti amplius non possit ab hac quidem vi, sed potius tuta utrobique sentiam ictum. Asc intelligendum hoc modo partes a potentiis partium flectuntur partes autem simul sumendae semper fiunt majores, qu donec tandem totum sumul sit sumendum. partibus amplius fecti nollentibus, quo facto resilientibus corporibus partibus rursus eadem vis accopta mutuo reddibur, itaqe ea vis tantum perunta Sed quoniam omnis illa vis flpionum, cansat tantum Alexiones quoniam sie totiu impulsu causare potest, ideo perditur, et corpora tantum a se invicem ea vi, quae flexionibus superfunt soparantur. aSonus nihil aliud est, quam illae vibrationes atque saepe repetitae percussiones, cumque vis soni non sit exigua, et satis late propagetur, nirum non est tantum perdi. Quo duriora sunt corpora hoc minus videtur perdi, magis enim resistunt flexibni considerandum et dum num anterior porporis pars rejicitur, posseria, ritulorumm progredi, quod tensionem auget Utile erit instructo vesicis praefixis inflatisque turru duos, concurrere, ut appareat ad oculum progressus actionis. prifusu smosunsum fut H Certum est duo corpora co elastica ita concurcentique ut Eusitis duobus princeriis se ne do eratio gravitatur recta procodenta altro de eadem potentia servuta difficle videtur omnia ctum phaeno menis conciliare. qu ervare centri motum, hinc suppotitip licet ad s p uncul mmansisse pmrp papen adtem in 1. necesse e corpora omnia utcunque mota semper runde mnrientibus elasticis; poterinus erasticam din represcutare Hocisi eutus situni peras intrit atat irirotalis corporum et partium ex quibus qponum procodut centram gravitatis it quo min abstantib soluibus hoc dimiuu tamen quiescat, et parvum totam ejus vim accipiat Videndum entia es alicumm, nec ideo que esit potius, nesicuntrum Apmortelis, sed centum sulentiae temper ineodem recta vilis in ue timopsito quesente, altio im centrum poter aute concursum vidlendum an centum gravilatis semper in eam partem tendat in quam tendit corpus fortius: fortus voco non maju, sed cuus potentia majori nempe tit celeritus B Esdistantia ljus a 2B sit. erit e abirius estanta sbf p ac. Ergue et e+ fplatib (quanter an V _ 5 p. sed ans blat la + 1b - e. Ergo bs bla + Ib= s a vta + IV P aerbe, seu bp e A.C quom cutm es aoce e spesisitedti aptrobus pud certum qua. via cuso graitatis. C2C. se i vestigabitu: it ore urnt C+5 +V Ergo Ve ets- X. a Ergober etsu d et aer ad erat rape XP 3p arbris gex AH d Z S Ego venre subul ris tarus demonstrutio lineuiter alia eignodi prcoreuntus I 16p ers - la er 115p efas las fer etsi mus pistantias a centra corporu gistantio sid dita haec esse alcuus iue qua seca arso qsi culhoc u spon signficet retento calculi otabile iset ban Quaeritur un5 pat. et quia eri lar seu duodendo atubique per a +b. fiet: Fp 1b. seu ergo es eutas paet son et 15. p aetula ihil ergo ho i momen Bpro, 2 distint monet s aer 1a + alb - af, fiet bf p la +alb - af. seu af abf p la rall. llamus Ib ento valorem ipsus lo per aequationem Ergo efi nil tum al aliud nobis semper 1B2B p 1B. C posito corpus B esse potentius Ergo contrum gravitatis semper in ea tendit partem, in in tendit corpus potentius Hinc si verum est centrum gravitatis eadem semper recta easdem semper partes cendere, metesse est fortis pali det rebica atoris issestistimum eis et ram forteste concusu autem utique renditadtuae cum fortiore n diversas tendant partes q Se loti lin nersia ease e tem ileau eaptm partes nl cum reset es um avlti taam rrgo post concursua centrum cationem mulam centri centins conctudinus qui excipers fortius posibis podivi degrmimuus easilu semper par Hoc sine calculo pater eante E p = seu 1 C 9 4 P5 aego concuirientibus sengrrentium grovitalus sequitur altem vitatis in eodem proredit recta di pilea heter