# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068534:0315
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068534:0315?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mechanik: Dynamika LH 37, 5
# Folio 160r, page id 00068534:0315
# Scan: The same scan as fol. 159v (00068534:0314), where its text is given.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068534&page=315
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068534/jpgs/default/00000315.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 150 lines, status machine
# Lines: 150 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

celeritalem esse f
ponamus corporis incurrentis  potenta esse. erit potenta
ejus fb. quae divisa per  atb dabit celeritatem summae corporum
Asi nullo ictu existente, neque perdita motus parte progredi ntelligantu
ergo potentia cor celeritas corporum progredienlium essetf.
a et potentia cquam corpus quiesiens accepis foret
ab f, quae si et tantundem quoque perdidiffet carpus incuneus. Ergo
vis ictus foret  f. Ea vis corporibus A, et B in recipoca
magnitudinum ratione distribuatur. sed in quantum datud corpori A,
Hac vi ictus corpora se subingrediuntur, intere Cum enim corpus B
corpori A hanc potentiam inferre conetur, flecritur
utrumque potius quam eam recistiat, quia scilicet flecti potest, (modo
comp
rctus tam sit fortis ( ut vincatt
done residua vis connexiones majr fat reso vi flexionis
quo facto corpora compressa se repellent, et cor
vis distribuem ita corpius excipcions propelletur dinudia potentia
ictus, corpus excipicus incurreus repelletur altera dimidia, cumque
ita idem etiam accessenit progrediatur sua potentia residua, Hinc
sive vincat, sive vincatur, tunc vs progredietur aut regredietur
excessu harum pugnantium potentiarum consumta autem sive
destrncta potentia in alterum corpus transferetur
Hanc translationem destnctae potentiae in oppositum ita explico,
ego pilam excipcam quietus ref reflectetur sua potentia,
si praeterea reperculiam, et manum in loco actus sistam, excipiet
omnem potentiam quam non sentit manus)
dicere enim vim
destructam ipsi corpor dari, in quo destrncto est parum consentaneum videtur
potentia destrncta tota transfertur in corpus alioqui destmenda tota
in corpore altro recipitur, corpore uno existente irrepercutibili multo
magis si non quiescat tintum sed et plus quam quiescal, seu
in contrariam partem eat
a. +ac 4bf  C
a+ b
Nmirum .A. CH bl.
1B1C 1 at
potentia ictus: 2abl. et 17
allet 5
Ergo potentia ictus 2abB et f. eadem sumet quo md
  celbricas corporis A debet fuigi bl, nempe
et potentia ejus erit abt, celeritas corporis
Celeritas corporis B debet esse al, et potentia erit etiam abl. ergo potentia
ictus erit rab a etf.  Videndum an haec potentia ictus aliquando sit
major quam potentia corporum tota aetbs-  ets Ergo a e+ ab5 + bge+ bf
a +
= 2ab e - 2abf
p7 +ae = eabe + bf - abs a- b aen + bra 15
a + b
a +b
seu aub  aebs un auto. Unde fat pateo caleulum utrum
at de supposita eadem potentia itus, quando eadem
Corpora eadem celentate sibi accedunt, et de navi coincidere. Illud
Mtuc obiter noto quantitatem aub craetos videri diversinodo se habere
ad atquam dd b.f ne ad e qu ad f. quod tamen non est, ut apparet si
+
be
absolvatur mulliplicatio, nam patet esse.  5 abis
Polentia ictus illa est qua corpora duo Elastica concurentia flestentur. Smpopbile
est autem plus esse potentiae in ictu, quam in ambobus corporibus simul ante ictum. ictus
enim utique effectus est potentiae corporum. Videtur corpus corpori obstanti ictum
infligere, in quantum ei obstat. Si corpus in aliud corpus incurrat, idque sit quiescens
obstaculum in eo cousistit, quod pergere non potest eadem qua ante celeritate,  sed ejus celeritas
diminuitur. Ergo corpus impinge potentiam tantam amittit quantam alteri quiescenti tribuit
Aque hoc quidem dignum
Ergo tantqse est ictus quanta est  potentiae mutatio.
est, ut peculiari scheda tractetur de Vi ictus.
Certum est et expermientis confirmatum, corpus incurrens in aequale
quiesens in ejus locum sucedere, et alterum impellere
 ita observantur omnes regule, scilicet tam potentiae tam
aC. a ebt  sit ae. Af. et fp erg. ent:
residua ipsius  scpet corporis _b (ve A) potentia Ag
quod id potnt ircurrisset hac celeritate, in corpus aequale quescens a
quievisset in ejus loco, ejque dedisset celeritatem g., in quantum
autem amto feruntur potentia e, eatenus ambo eadem potentia
reflectentur, ergo, patet a corpus a alcipers- et g. et corpus 
seu A accipere solum e, iad est alternari celeritates
Videamus quid contingat, si ad ictum cororum explicanduu
compositionis
Jam ocunant sibi duo corpora aequalia, ponamus it quod minus est
tunc potentiae minoris opponatur aequalis potentia majoris sit
fingamus ex concurdere aequali deleritate.
infligi, et ictam illum eundem este, qui  Addo iltum illum eundem esse
qui foret si corpora duo c potentis aequalibus, erit ictus eddm cum
potentia utraque Si corpora duo occurrant potentiis inaequalibus, tunc vis ectus
erit duplex una quae est partis in majoni, quae minori occurrenti aequalis est
altera quae fit a majori a residua miguvis parte in minus consideratum et quescens
D Si Omnis potentia det  quae in uno corpore destrueretur, transfertur
in aliud corpus, alioqui periret,
d scilicet per repercussionem.
Explicandum est ante omnia quid fiat corpore in quiescens meurente, et quae
tunc sit vis ictus. Vis ictus semper aequaliters Vis ictus semper aequaliter inter
duo corpora distrbultur, ita tamen ut  aliquo copor non recipiente destructa pars potentio
in alterum transferatur.
Videtur illud pro certo sumi posse, si eadem
potentia sibi ourat ex ea sit quae agat ex eadem distantia, eandem esse
vim ictus. Videtur enim ictus et per distantiam corporum, et per agentium poten,
tiam determinari. Unde videndum an sequatur distt ictus vim esse 
ratione composita ex ratione distantiarum et potentarum sibi oppositrum
160
Si corpus unum incurrat in aliud quiescens, certum est ictum aliquem
10 jun. 167.
(orta de Motu.
Corpora eandem, demper servant potentiam.
+
recurrent ambo eadem celli
si corpus incurrat in quiescens immobile, recurret ea qua
venit celeritate
repellere
si corpus  incurrat in corpus quod ppellere non possit, recurret
sua celeritate Quod ita intelligo:
ponamus corpus AB incurrere in corpus A, sed ipsum
non posse repellere quia alterum est fortius tunc 
si repellere non potest, sive si ei non potest communicare
aliquem conatum retursum, necesse est ut ipsum retro rsum 
tendat eo conatu, quem alteri communicare debuerat
si alterum nonnihil retroageret conata scilicet quem ei impingit
tunc altero simul prodeum progrediente et redeunte, utique progrederetur reapse
differentia progressus et regressus, et ita perdita fuisset potentia, itaque u
ex vero fingi potest hanc potentiam corpori obstanti communicare, ad pergendum
combratium necesse est uti venit, necesse pergo orpus debilius quod impegit
in foctius tota sua potenta retroire, sl superest tantum ut quaerarum
an fortius sa tota sua potenbia pergat, an vero ejus nonnihil communicet
debiliori ad augendum ejus recursum. Et quidem eo momento quo cgit in fortius,
utique ei dat conatum redemadi est in tota massa composita ex fortiore et
o momensa quo corpo A et B com sibi occurrunt
potertiore ila
tunc masta totu
aliquem, eundi vertus 1B, nimirum talem, ut ipsa sibi de potentia eodem eundi
itac
natum
partem magnitudini suae proportionalem
illuc ibit 0 perget corpus A
celeritate nonore u minore querm ante celeritate, recurret corpus B majore
Ic num tantum examinandum est,
ponamus corpus 2A, postquam ipsi 2B, conatum redeundi
dedit, fieri debilius ipso 2B, vel etiam tunc aequalem habere potentiam cum potentia
ipsi 2B suam dedit, sed quia tunc considerandum est, etiam ipsum 
B potentiam exiguam retimisse post conatum quem altri deat, ideo res et redibit
 d caseestus
corpus A, accepit a corpore B patea impatum (impetus est
eundi iin eas partes ad quas tendit B, quae sit ad  potentiam qua
A ad A+B, et alterum viciesim B ab A. si duae ergo sunt in B potentiae
in unam altra in alteram partem, ex quibus vincel major uaeritur jam
an mjor sine contrudictine vincat excessu, differentra vero ita distribuatur, ut ipsa prorata l
det a quia perdi non debet aequaliter detur uni corpori atque alteri in diversa
spilicet partes. An vero major suum exequitur sine dimimitione, minore, quae nihil
is quite ruem oe tu aris  t a a tes
2. si duo corpora  receritatibus reciproce proportionalibus
eate qua venere.
ipsi