# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068534:0371
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068534:0371?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mechanik: Dynamika LH 37, 5
# Folio 188r, page id 00068534:0371
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 187v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068534&page=371
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068534/jpgs/default/00000371.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 91 lines, status machine
# Lines: 91 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

umbra a corpore, radius a sole. Atque ita
ita q quo non quae nunc existunt non minus ipsi debebuntur
quam quae antea existeru extitere, cum nihil assignari
 possit, quod ipsi magis debeatur
continue
causae materiam variantes
Hinc apparet, quod efficientes la nobis  obtinere non possunt
finitarum
non possumus, ut extra eriem infinitam rerum tempora-
serrem
lium agnoscamus causam immensam et aeternam totius
seriei; id a novis extorquere considorationem rationum
sive formarum; Quaecunque eni
enim extet forma seriet, sive qualem nos puldiram vocaremus
ut paulo ante descripsi si scilicet omnia plena essent justis
ac bere ordinatis imperiis, sive alia quaecuriue oportet rationem
contineri
formae quam accepit seriis extra seriem quaeri, et proinde in causa
un immensa et aeterna in quamcumque seriei partem
immediata emanatione influente. Jam aro sciendum est
uomnia non eam habeant pulchritudinem, quam nos
geremqu omnia tamen habere suam, eamque summam,. Nas scicicet
fingeremus, qui scilicet ognari rerum totius universi, in
un
nostram speciem intuemur, tanquam  huic potissimum
mundus impensus esset  oomnia tamen habere suam, eamue summam
jam enim A physicorum et Mathematicorum observationibus
quudi quibusdam
compertum est, quotiescunque vera partium in rebus structura
et serie inventa est, toties admirabilis sapientiae specimina elax isse
non nist
Id clamat Atua id perpetrae amplomicorum Et cum artificialia eminus spectata
et superficietinus placeam attentius considerata utique aspera repteriantur
et inaequalia et plena hiatibus, contra in naturae operibus magna
parvis, totum partibus, externa internis respondent; et crescit
admiratio rerum, cum microscopio adhibi oculum armamus
et duni humana explont accuratius explorantem destituant
cum
naturalia (id est divina) omnem nostram e opinionem vin
Scolores et p
cunt et imo logitandi facultatem vincunt,
indenta prcura
et in una quaque re infinita miracula spondent. si tot pulherrima naturae, se inenargabilet
tantum acies oculorum novis semper armataris tantum
deprehendene
alterius crescere possit, quantum natura in partibus
partiam perfecte tormandis cura in infinitum producta
elaboravit. Unde illud est immensum inter nostra horaligia
et naturae machinas discrimen quod nobis partes
machina sunt finitae, numeo et magnitudine, neque enim
rota rursus ex rotis composita est, nec dentes in aliqi rotarum in aliqua
in n
fictione
A uti
certe
aliqua est
vellemus apes gubernari
legibus solonis, et in summ
Atc. silvis exture stare
hortos Alcinoi, et in tuli
nis  spectari tabulas
Apellis, et arbores secor
dum omdinem columiam
onieum ausus doritums
enus
ubique exture
leges solonis
aut Hortos
Alcinoi
aut picturas
Apellis
columnas
vitravianas
non quotum
florum de
quarum tamen
omne extinquitu
si florum
papitionum
forae, si admira
mechanisimi par
tium in animabilit
Si infinitae
e
i
qu machinam mirabilitet co
cum nostris illis
miseris et repentibus
Emni conatibus
conferantur. asque adeo tum
nes nostri figet pudetque